Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 lutego 2008 r. adwokat B. P. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 308/07 oddającego skargę I. I. W treści skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
Powyższy wniosek rozpoznany został postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 maja 2009 r., którym przyznano adwokatowi B. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] złotych.
Następnie w dniu 15 czerwca 2009 r. wpłynął do akt sprawy wniosek pełnomocnika skarżącej z dnia 3 czerwca 2009 r., w którym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za instancję kasacyjną, a także zwrot kosztów korespondencji.
Od powyższego postanowienia referendarza z dnia 20 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 15 czerwca 2009 r., wniósł sprzeciw, w którym wnioskował o przyznanie wynagrodzenia w kwocie 180 zł podwyższonego o stawkę podatku VAT, jak również o zwrot wydatków poniesionych w związku z prowadzoną korespondencją w łącznej kwocie 30,05 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od postanowienia referendarza sądowego wnosi się do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw – w niniejszej sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zgodnie z art. 260 tej ustawy, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja ma miejsce.
Zgodnie z treścią art. 250 powołanej ustawy, wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu przez adwokata, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Stawki minimalne za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone zostały w § 18 powołanego rozporządzenia. Natomiast stosownie do § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) powołanego rozporządzenia, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.