Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 310/10

Uzasadnienie

I. Stan faktyczny

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia W. K. (dalej zwanego skarżącym) na pismo Kierownika Środowiskowego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...].

1. 1. Wnioskiem z 24 lipca 2009 r. skarżący zwrócił się do Ośrodka Pomocy Społecznej w B. o zobowiązanie X.Y. do udzielenia odpowiedzi na jego listy.
2. 2. Kierownik Środowiskowy Ośrodka Pomocy Społecznej w B. pismem z dnia [...] lipca 2009 r. poinformował skarżącego, że nie jest możliwe w kwestii prywatnej korespondencji zobowiązać X.Y. do odpowiedzi na listy.
3. 3. Na powyższe pismo, skarżący złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.
4. 4. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. SKO w W. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że podanie skarżącego zatytułowane "zażalenie" nie nosi znamion decyzji, ani postanowienia, a zatem nie jest rozstrzygnięciem administracyjnym, na które przysługuje środek zaskarżenia i zgodnie z art. 134 kps należy stwierdzić jego niedopuszczalność.
5. 5. Pismem z dnia 15 stycznia 2010 r. W. K. zaskarżył postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie.

1. 6. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
2. II. Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

1. 1. Sąd akceptując ustalenia faktyczne dokonane przez organ w zaskarżonym postanowieniu dokonał kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności

Sygn. akt I SA/Wa 310/10 z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zbadał, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.

1. 2. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 127 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Przepis ten realizuje konstytucyjną zasadę dwuinstancyjności postępowania, zgodnie z którą każda sprawa indywidualna, rozpoznawana i rozstrzygana decyzją organu pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji.
2. 3. Jednakże prawo odwołania służy stronie wyłącznie od takich rozstrzygnięć organów administracji, które w sposób władczy, jednostronny i skierowany na zewnątrz rozstrzygają o prawach lub obowiązkach jednostki. Rozstrzygnięcia, od których służy odwołanie muszą spełniać choćby minimum elementów przewidzianych przez przepisy prawa procesowego dla decyzji administracyjnej (art. 107 §1 i § 3 kpa). Ponadto sprawa powinna kwalifikować się do rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej.
3. 4. Zaskarżone odwołaniem ("zażaleniem") pismo Kierownika Środowiskowego

Ośrodka Pomocy Społecznej w B. z dnia [...] lipca 2009 r. jest odpowiedzią na pismo skarżącego w kwestii żądania zobowiązania X.Y. do udzielenia odpowiedzi na listy skarżącego. Załatwienie tego rodzaju pisma przez organ administracji publicznej nie wymaga formy decyzji administracyjnej i ma jedynie charakter informacyjny. Od takiego pisma odwołanie nie jest dopuszczalne.

1. 5. Prawidłowo zatem organ odwoławczy postąpił uznając, że zachodzi niedopuszczalność odwołania (art. 134 k.p.a.).

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.

Orzeczenie o kosztach zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy znajduje uzasadnienie w art. 250 wymienionej ustawy oraz §14 ust.2 pkt 1 lit. c i §2 ust.3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).