Uzasadnienie
B.C. i T.C., reprezentowani przez adwokata A.K. wnieśli w dniu [...] stycznia 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], uchylającą w stosunku do A. i S.B. decyzję Stołecznego Konserwatora Zabytków z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...], nakazującą przeprowadzić niezbędne - ze względu na zagrożenie istotnym uszkodzeniem zabytku - roboty budowlane w budynku przy ul. [...] w W. polegające na:
- 1. skotwieniu ścian w miejscach pęknięć, za pomocą stalowych ściągów wbudowanych w mur;
- 2. wzmocnieniu zarysowanych i spękanych nadproży nad otworami przez złożenie belek stalowych;
- 3. uzupełnieniu brakujących fragmentów ścian z cegły i wypełnieniu szczelin w murze, przy użyciu jak największej ilości oryginalnego materiału ceglanego z zawalonego muru;
- 4. wykonaniu stropów nad piwnicami i nad parterem budynku w celu poprawy sztywności zachowanych ścian obwodowych;
- 5. wykonaniu izolacji pionowej fundamentów i usunięciu samosiewów drzew i krzewów rosnących w bezpośrednim otoczeniu budynku, których korzenie ingerują w fundamenty;
- 6. wykonanie dachu dwuspadowego krytego papą, o parametrach zgodnych z opisem zawartym w ekspertyzie technicznej z dnia [...] lutego 1990 r. stanowiącej załącznik nr 1 do zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie zaskarżoną decyzją Minister umorzył postępowanie organu pierwszej instancji w części nakładającej ww. obowiązki na A. i S.B. oraz utrzymał w pozostałej części zobowiązującej do wykonania wskazanych prac budowlanych B.C. i T.C..
Dodatkowo w skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżący wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji narazi stronę na ogromne koszty wykonania robót budowlanych, które są niecelowe z uwagi na stan techniczny obiektu. Jednocześnie skarżący wskazali, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się sprawa z ich skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2011 r. oddającego skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie odmowy skreślenia nieruchomości przy ul. [...] w W. z rejestru zabytków. Zdaniem skarżących w przypadku, gdyby doszło do wykreślenia budynku z rejestru wydany nakaz podjęcia robót budowlanych stałby się zupełnie niecelowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3 tego artykułu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Powyższy przepis ma na celu uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie ochrony tymczasowej odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011, I OZ 36/11, Lex nr 741834).
W ocenie Sądu w złożonym w niniejszej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnili spełnienia przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej przepisie. Przede wszystkim nie można zgodzić się argumentacją skarżących, że ewentualna szkoda finansowa związana z poniesionymi nakładami na roboty budowlane stanowi trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonej decyzji. Nakłady pieniężne ze swej istoty są bowiem odwracalne i w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość dochodzenia swoich roszczeń na drodze cywilnoprawnej.
Powołanie się zatem na konsekwencje finansowe nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji Ministra skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody, w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W tym stanie rzeczy przywołane we wniosku okoliczności, nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd wykonania ww. decyzji.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, postanowił jak w sentencji.