Uzasadnienie
M. G. i J.P. w skardze z 19 listopada 2013 r. wnieśli o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta W. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2012 r. w sprawie I SAB/Wa 357/12. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta Miasta W. do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że pismem z 9 grudnia 2013 r. strony zostały powiadomione o przyczynach niedotrzymania terminu oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej ppsa). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Pismem z 8 lipca 2013 r. skarżący wezwali organ do wykonania wyroku. Wobec czego spełnione zostały wymogi warunkujące złożenie skargi.
Jak wynika z akt sprawy prawomocny wyrok z 28 listopada 2012 r. w sprawie I SAB/Wa 357/12 wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do organu (do Kancelarii) 20 marca 2013 r. Wobec tego termin do załatwienia sprawy upłynął 20 maja 2013 r. Bezsporne jest, że do daty orzekania w niniejszej sprawie decyzja nie została wydana. Wprawdzie organ po wezwaniu go przez skarżących do wykonania wyroku podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy (sporządzony został operat szacunkowy z 18 X 2013 r.), niemniej jednak sprawa nie została załatwiona.
Wobec tego, skoro Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwić sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak również do władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 ppsa ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych (por. wyrok WSA w Warszawie z 30 I 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 lex nr 459927).
W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną i dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.