Uzasadnienie
A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K. K., A. S. i [...] Sp. J. z siedzibą w G. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz stwierdzenie, że dalsza bezczynność organu rażąco narusza prawo.
Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia 3 sierpnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "[...]", działka nr [...], wydzielona do hip [...] – w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdzili, że Sąd zwrócił organowi akta sprawy w dniu 12 listopada 2013 r. - zatem termin wyznaczony w ww. wyroku Sądu upłynął w dniu 12 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 22 stycznia 2014 r. Prezydent [...] został wezwany do wykonania tego orzeczenia, lecz mimo to nie wydał decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wskazał, że pełnomocnik skarżących pismem z dnia [...] października 2014 r. został poinformowany o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 28 lutego 2015 r. i o przyczynach niedotrzymania terminu.
Poinformowany o wniosku skarżących, dotyczącym trybu rozpoznania skargi, Prezydent nie wniósł w tym przedmiocie sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] grzywny.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tęgo artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku z dnia 3 sierpnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "[...]", działka nr [...], wydzielona do hip [...] – w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 12 listopada 2013 r. - zatem jednomiesięczny termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 12 grudnia 2013 r.
Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy. Skoro zaś Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 31 lipca 2013 r., sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie - to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można aprobować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej.
Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1000 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
Sąd uznał jednocześnie, że bezczynność Prezydenta [...] nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa - bowiem co wynika z akt sprawy - organ podejmował w sprawie czynności, celem jej zakończenia, a jednocześnie powszechnie wiadome jest, że organ nie ma wystarczającej ilości środków pieniężnych na odszkodowania za grunty warszawskie.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 i art. 119 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.