Uzasadnienie
W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą, D. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie z urzędu adwokata.
W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżący ujawnił, że od lipca 2002 r., jest pozbawiony wolności i możliwości odpłatnego zarobkowania. Oświadczył, że nie uzyskuje żadnych zarobków, nie ma innych dochodów jak również nie posiada żadnego majątku. Z oświadczenia wynika ponadto, że skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami i prawami majątkowymi przynoszącymi pożytki, jak również nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem bądź radcą prawnym. Nadmienić należy, że treść zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów potwierdza informacje ujawnione przez D. K. w formularzu.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy zauważyć należy, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy). Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc D. K. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta część wniosku o przyznanie prawa pomocy nie podlegała rozpoznaniu.
Odnosząc się do żądania strony skarżącej o przyznanie pełnomocnika z urzędu stwierdzić należało, że skoro jak wynika z oświadczenia nie uzyskuje on żadnego dochodu i nie zarobkuje jego aktualna sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż daje podstawy do przyznania mu adwokata z urzędu. Oczywistym jest, że przy braku jakichkolwiek dochodów nie byłby on w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania ponieść kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie adwokata.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.