Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2013 r. (data wpływu do organu) Prezydent [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [....] października 2013 r., nr [...]. Decyzją tą Minister uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] i orzekł o ustaleniu odszkodowania na rzecz dotychczasowego właściciela W. G. w wysokości [...] zł. z tytułu nabycia z mocy prawa przez Skarb Państwa prawa własności nieruchomości położonej w [...], oznaczonej jako działka nr [...], obręb [...] [...]- [...], o pow. [...] ha, przeznaczonej pod budowę obwodnicy miasta [...] w ciągu drogi krajowej nr [...], od km [...] do km [...], oraz o zobowiązaniu do wypłaty tak ustalonego odszkodowania Prezydenta [...] w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji.
W skardze Prezydent Miasta [...] wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie dotyczącym zobowiązania do wypłaty ustalonego odszkodowania. W uzasadnieniu podniesiono, że obecnie prowadzonych jest (na różnym etapie, w tym wprowadzenia do obrotu prawnego ostatecznych decyzji ustalających wysokość odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości) kilkadziesiąt postępowań administracyjnych dotyczących ustalenia odszkodowania za nieruchomości wywłaszczone pod realizację przedmiotowej inwestycji drogowej na łączną kwotę odszkodowań wynoszącą około [...] mln złotych. Wypłata tych odszkodowań, w sytuacji gdy skarżący został zaskoczony obowiązkiem ich wypłaty i nie ma zaplanowanych takich kwot w swoim budżecie spowoduje, że zmuszony będzie przenieść środki z innych zadań. Biorąc pod uwagę wysokość odszkodowań (ich łączną kwotę) istnieje niebezpieczeństwo utraty płynności finansowej skarżącego i wystąpienie niepowetowanej szkody.
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie pismem z dnia 14 lutego 2014 r. zażalenie złożył uczestnik postępowania W. G. wnosząc o jego uchylenie.
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn.. akt I OZ 314/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie wskazując w uzasadnieniu, że ocena przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 powołanego przepisu następuje z uwzględnieniem okoliczności indywidualnej sprawy i tylko w tych granicach możliwe jest ich badanie. W rozpoznawanej sprawie oznacza to, że sąd bada przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie w odniesieniu do zaskarżonego aktu, a nie do obowiązku wypłaty odszkodowań za wszystkie nieruchomości wywłaszczone pod realizację inwestycji drogowej.
W niniejszej sprawie Miasto [...] zobligowane zostało do zapłaty odszkodowania w wysokości.[...] zł. Kwota ta, w odniesieniu do wysokości budżetu Miasta, nie może być uznana za taką, która spowoduje powstanie niebezpieczeństwa, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest bowiem ze swej istoty czynnością odwracalną. Zatem w razie uwzględnienia skargi środki te zostaną Miastu zwrócone, nie ma więc mowy o nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 190 ustawy - z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania.
Ze wskazanej normy prawnej wynika obowiązek strony skarżącej wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenie na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wyżej przesłanek.
W niniejszej sprawie, jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 314/14 wnioskodawca - Miasto [...] - nie wykazał, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem Miasto [...] zobligowane zostało do zapłaty odszkodowania w wysokości [...] zł., która to kwota w odniesieniu do wysokości budżetu Miasta, nie może być uznana za taką, która spowoduje powstanie niebezpieczeństwa, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Zaznaczyć należy przy tym, że o nieodwracalności skutku wynikającego z podjętego przez organ rozstrzygnięcia można mówić tylko wówczas, gdy wywołuje ono stan, który w żadnych okolicznościach nie będzie mógł ulec zmianie lub zniesieniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex nr 281811)).
Ponadto, należy zauważyć, że Sąd bada przesłanki ewentualnego wstrzymania wykonania wyłącznie w odniesieniu do zaskarżonego aktu, a nie obowiązku wypłaty odszkodowań za nieruchomości wywłaszczone pod realizację inwestycji drogowej na łączną kwotę około [...] mln zł.
W związku z tym, biorąc pod uwagę związanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2014 r. należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał spełnienia ustawowej przesłanki, a z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W konsekwencji, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.