Uzasadnienie
Z.S., E.P. i S.A. reprezentowani przez r.pr. M.A., skargą z [...] stycznia 2013 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 26 lipca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 197/12.
Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku ww. z dnia [...] lutego 2010 r. o odszkodowanie za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] z "tabeli likwidacyjnej wsi [...]" w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżących wskazał, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z 26 lipca 2012 r. zostały zwrócone organowi w dniu 17 października 2012 r., a zatem był on zobowiązany do wykonania wyroku do dnia 17 grudnia 2012 r., czego nie uczynił. Pełnomocnik skarżących wskazał, że pismem z [...] grudnia 2012 r. bezskutecznie wezwali Prezydenta W. do załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z [...] stycznia 2013 r. poinformowano pełnomocnika skarżących, o czynnościach podjętych przez Urząd w celu zakończenia postępowania. Wyjaśnił poza tym, że w toku prowadzonego postępowania Wydział Spraw [...] uzyskał z Delegatury Biura [...] w M. oraz Archiwum Państwowego W. dodatkowe dokumenty niezbędne do wydania decyzji merytorycznej kończącej przedmiotowej postępowanie. Sporządzony został ponadto operat szacunkowy oraz przygotowany został projekt decyzji. Obecnie natomiast podejmowane są czynności mające na celu zabezpieczenie środków pieniężnych na wypłatę odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny.
Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
W rozpoznawanej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 lipca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 197/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku Z.S., E.P., i S.A. o odszkodowanie za część nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] z "tabeli likwidacyjnej wsi [...]".
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 17 października 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z [...] stycznia 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez strony skarżące do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem skarżących. Brak jest również informacji aby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd.
W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowany przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie w całości orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku.
W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.