Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. Z. na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat – I. D. W dniu 27 kwietnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez ustanowionego pełnomocnika z urzędu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej przyznanej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2146/15 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę oddalił skargę kasacyjną.
W dniu 3 lutego 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty nie zostały opłacone ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Uwzględniono przy tym treść § 22 i § 23 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Z przepisów tych wynika, że pomimo tego, że niniejsze - nowe - rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., to jednak w sprawach wszczętych i niezakończonych przed tą datą, stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Stosownie do treści ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wydanym przez Sąd w dniu 15 grudnia 2014 r. postanowieniu odrzucającym skargę. Pełnomocnik sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.