Uzasadnienie
K. J. skargą z dnia [...] wniósł o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] wobec niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 198/13. wskazując, że decyzji nie wydano pomimo, iż termin minął w dniu 25 września 2013 r.
Powyższym wyrokiem Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku K. J. z dnia [...] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], ozn. hip. jako "K." dz. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Akta administracyjne z prawomocnym odpisem wyroku wpłynęły do organu w dniu 26 lipca 2013 r. Z uwagi na nierozpoznanie sprawy w zakreślonym terminie, pismem z dnia 20 listopada 2013 r. skarżący wezwał organ do wykonania wyroku z dnia 23 maja 2013 r.
W skardze podkreślił, że organ do dnia wniesienia skargi nie rozstrzygnął sprawy odszkodowania i nie odniósł się do złożonego wezwania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując między innymi, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 26 września 2013 r., pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. organ poinformował skarżącego, że ze względu na dużą ilość spraw odszkodowawczych nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie zakreślonym w ww. wyroku oraz wskazał, że wydanie decyzji nastąpi w terminie do dnia 30 kwietnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej ppsa.
Skarga jest uzasadniona.
Przedmiotem postępowania sądowego w niniejszej sprawie była skarga na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 198/13 wniesiona w oparciu o art. 154 ppsa.
Przypomnieć zatem trzeba, że zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem po wydaniu wyroku (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, LEX nr 57180). Grzywna, o której mowa w powołanym przepisie stanowi karę za ignorowanie przez organy administracji publicznej wyroków sądowych (por. J. Drachal (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane., s. 95).
W razie spełnienia warunków określonych w art. 154 § 1 sąd obowiązany jest wymierzyć organowi grzywnę, chyba że wniesienie skargi nastąpiło po wykonaniu wyroku lub załatwieniu sprawy. W wypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, termin jego wykonania mija z upływem terminu wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub dokonanie czynności. (Z. Żukowski, glosa do postanowienia NSA z dnia 12 maja 1998 r., IV SA 1317/96, OSP 1999, z. 3, poz. 57).
Podstawowym warunkiem do stwierdzenia istnienia materialnoprawnej podstawy wymierzenia grzywny w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest zatem upływ terminu do wykonania wyroku wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Działania organu podjęte po wniesieniu skargi nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi tylko z tego względu, że organ podjął czynności, do realizacji których był zobowiązany (art. 154 § 3 p.p.s.a.).
W postępowaniu wywołanym skargą unormowaną w art. 154 p.p.s.a., obowiązkiem sądu administracyjnego jest więc przede wszystkim zbadanie, jak przebiegało postępowanie organu i dokonanie jego oceny pod kątem, czy ustalone fakty wskazują na bezczynność organu, czy też zwłoka w wykonaniu wyroku jest wynikiem innych okoliczności od organu niezależnych.
Wyrokiem, którego wykonania domagał się skarżący K.J. Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku z dnia [...] o ustalenie odszkodowania za opisaną nieruchomość [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu – jak wynika z akt sprawy - zostały zwrócone organowi w dniu w dniu 26 lipca 2013 r. Termin do wykonania wyroku upływał zatem w dniu w dniu 26 września 2013 r.
W odpowiedzi na skargę organ zwrócił uwagę na jedyną czynność jaką podjął po wydaniu wyroku, to jest na pismo z dnia 18 grudnia 2013r., którym poinformował pełnomocnika stron, iż z uwagi na dużą ilość spraw nie było możliwe rozparzenie sprawy w terminie zakreślonym przez Sąd.
Pomimo zakreślenia terminu załatwienia sprawy do 30 kwietnia 2014r. w powyższym piśmie do dnia wydania niniejszego wyroku organ nie podjął żadnych innych czynności w celu rozstrzygnięcia sprawy i wykonania ww. wyroku.
W związku z powyższym, jako naganne należało ocenić nierespektowanie przez organ prawomocnego wyroku sądowego. Takie działanie organów władzy publicznej, zdaniem sądu, podważa zaufanie nie tylko do samych organów, zobowiązanych do działania z poszanowaniem prawa, ale i do władzy publicznej.
W niniejszej sprawie Sąd przyjął, iż wystarczająco represyjną i zarazem dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która mieści się w wymiarze określonym w art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz będzie odpowiednia z punktu widzenia blisko dwunastomiesięcznego przekroczenia terminu wyznaczonego przez Sąd do załatwienia sprawy.
W konsekwencji Sąd stwierdził, że przekroczenie terminu zakreślonego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia z dnia 23 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 198/13 do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] miało charakter rażącego naruszenia prawa.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 250 ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. – w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)