Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 29 stycznia 2015 r. adwokat – J. N. Na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. stawiła się aplikant I. J. z upoważnienia adwokata J. N., składając stosowne upoważnienie. Pełnomocnik skarżącego poparł skargę i jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 maja 2015 r. oddalił skargę L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] nie orzekając o zwrocie kosztów dla pełnomocnika z urzędu.
W dniu 18 czerwca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła opinia w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2015 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne świadczone z urzędu w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 3306/14 składając oświadczenie, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 1 lit c oraz przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych. Natomiast za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2015 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 360,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 złotych – łącznie kwotę 442,80 złotych. Pełnomocnik złożył także oświadczenie stosownie do § 20 ww. Rozporządzenia, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit c oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.