Uzasadnienie
E. J. pismem z 24 stycznia 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Z akt spraw wynika, że na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z [...] sierpnia 2014 r. sygn. akt [...], skarżąca jest [...]. Postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] marca 2017 r., sygn. akt [...], obowiązki kuratora skarżącej powierzono B. S. i przyznano mu prawo do reprezentowania jej praw w sprawach urzędowych oraz postępowaniach sądowych. Z kolei postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z [...] listopada 2017 r., sygn. akt [...], zmieniono punkt 3 postanowienia o ustanowieniu B. S. kuratorem i przyznano mu prawo reprezentowania praw skarżącej wyłącznie w postępowaniu sądowym.
Pismem z 7 marca 2019 r. wezwano kuratora skarżącej do złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, oświadczenia czy popiera skargę wniesioną przez E. J. W odpowiedzi na powyższe wezwanie kurator w piśmie z 14 marca 2019 r. oświadczył, że nie popiera skargi wniesionej przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.
Zgodnie z art. 26 § 1 i 2 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesowa) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, a osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może je podejmować tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego (art. 27 p.p.s.a.). Przy czym osoba fizyczna niemająca zdolności procesowej to zarówno osoba niemająca w ogóle zdolności procesowej, jak i osoba posiadająca ograniczoną zdolność procesową, gdy chodzi o sprawy, w których nie może dokonywać czynności samodzielnie. Przedstawicielem ustawowym osoby [...] jest kurator ustanowiony przez sąd, który reprezentuje osobę [...] w zakresie określonym przez sąd.
W takim stanie rzeczy czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może podejmować tylko jej przedstawiciel ustawowy. Oznacza to, że czynności podejmowane przez stronę niemającą zdolności procesowej, z pominięciem kuratora, który jest jej przedstawicielem ustawowym i został umocowany do jej reprezentowania, nie mogą wywołać skutku w postaci merytorycznego rozpoznania przez sąd zgłoszonych przez nią wniosków i środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z 28 lipca 2005 r., II OZ 636/05, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżąca jako osoba częściowo ubezwłasnowolniona nie może samodzielnie występować w postępowaniu sądowym z uwagi na brak zdolności procesowej. Czynności w postępowaniu sądowym za stronę, która nie ma zdolności procesowej może bowiem podejmować tylko jej kurator ustanowiony przez sąd.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca sporządziła i wniosła skargę osobiście, a ustanowiony dla niej kurator nie poparł tej skargi.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.