Uzasadnienie
W dniu 24 marca 2004 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. F. i S. J. reprezentowanych przez pełnomocnika - adwokata M. K., zastępowanego przez adwokata P. L. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania komunalizacyjnego. Jednocześnie w skardze zawarty został wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zarządzeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2006 r. pozostawiony został bez rozpoznania.
Pismem z dnia 29 marca 2004 r. sąd wezwał pełnomocnika skarżących do nadesłania jednego odpisu skargi oraz do złożenia pełnomocnictw procesowych upoważniających do reprezentowania Z. F. i S. J. przed sądem administracyjnym, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało w dniu 2 kwietnia 2004 r.
W odpowiedzi na wezwanie w dniu 13 kwietnia 2004 r. (data prezentaty) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo pełnomocnika - adwokata P. L., w którym wniesiono o "przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictw". W piśmie tym wskazano, że skarżący zamieszkują poza granicami Polski i uzyskanie żądanych dokumentów wymaga czasu niezbędnego do korespondencji.
W tej sytuacji sąd wezwał pełnomocnika do podania adresów zamieszkania skarżących oraz do udzielenia informacji, jakiego państwa są oni obywatelami. Pismem z dnia 18 maja 2004 r. pełnomocnik wskazał adresy do korespondencji skarżących. Z powołanego pisma wynikało jednocześnie, że S. J. zamieszkuje w S., zaś Z. F. w I. Następnie kolejnymi zarządzeniami z dnia 13 lipca 2004 r. i 3 lutego 2005 r. sąd przedłużał termin do złożenia pełnomocnictw.
Z kolei pismami z dnia 15 marca 2005 r. i 13 czerwca 2005 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżących do przedłożenia pełnomocnictw procesowych do reprezentowania Z. F. i S. J. przed sądem administracyjnym. Wezwania doręczone zostały w dniu 21 marca 2005 r. i 20 czerwca 2005 r. Mimo upływu wyznaczonego przez sąd terminu pełnomocnik nie nadesłał żądanych dokumentów.
W tej sytuacji pismami z dnia 12 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się bezpośrednio do Z. F. i S. J. o udzielenie informacji czy popierają skargę z dnia 18 lutego 2004 r. wniesioną w ich imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez adwokata M. K. zastępowanego przez adwokata P. L., w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd poinformował jednocześnie, że pomimo wielokrotnych wezwań sądu, wskazani adwokaci nie przedłożyli prawidłowych pełnomocnictw, w związku z czym sąd nie mógł uznać ich za pełnomocników skarżących. Z. F. i S. J. pouczeni ponadto zostali o treści art. 35 § 1 i art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przedmiotowe pisma przesłane zostały na adresy podane przez pełnomocnika w piśmie z dnia 18 maja 2004 r. Przesyłka skierowana do Z. F. nie została doręczona adresatce. Z pisma Wydziału Konsularnego Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w I. z dnia 14 marca 2006 r. wynika, że Z. F. przeprowadziła się pod nieznany adres. Z kolei S. J., któremu doręczone zostało wezwanie sądu nie udzielił na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest środkiem prawnym przysługującym od wskazanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) aktów i czynności organów administracji publicznej. Powołana ustawa określa wymogi formalne jakie powinna spełniać skarga, a także sposób i termin jej wniesienia do sądu administracyjnego. Postępowanie sądowoadministracyjne może zaś być wszczęte jedynie na żądanie (skarga, wniosek) pochodzące od uprawnionego podmiotu.
Zgodnie z art. 32 powołanej ustawy w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Przez stronę rozumie się również uczestnika postępowania (art. 12).
Z kolei w myśl art. 34 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie zaś do art. 37 § 1 tej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Podkreślić należy, że niedołączenie stosownego pełnomocnictwa jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony na wezwanie sądu, w wyznaczonym przez sąd terminie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca.
W rozpoznawanej sprawie skarga wniesiona została przez pełnomocnika, który mimo wielokrotnych wezwań sądu i przedłużania terminu nie nadesłał stosownych pełnomocnictw procesowych upoważniających go do reprezentowania Z. F. i S. J. w postępowaniu przed sądem administracyjnym.
W tej sytuacji, wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalny skargi, stwierdzić należy, że podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.