Uzasadnienie
Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] orzekł o ustanowieniu na lat 99 użytkowania wieczystego do udziału wynoszącego 0,5360 ułamkowej części zabudowanego gruntu o powierzchni [...] m², oznaczonego jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...], uregulowanego w księdze wieczystej KW Nr [...] położonego przy ul. [...] na rzecz: K. Z. w udziale wynoszącym 0,3574 części, Z. Z. w udziale wynoszącym 0,0893 części oraz M. K. w udziale wynoszącym 0,0893 części.
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. N. oraz M. N., w której skarżące domagają się stwierdzenia nieważności w/w decyzji Prezydenta Miasta W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś stosownie do § 2 tego art. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Decyzja, której dotyczy skarga, wydana została przez Prezydenta Miasta W. jako organ pierwszoinstancyjny i przysługiwało od niej stronom na podstawie art. 127 k.p.a. odwołanie.
Jak z niniejszego wynika skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję pierwszoinstancyjną uznać należy za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak na wstępie.