Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 8 kwietnia 2013 r. adwokat – J. B. Wyrokiem z dnia 2 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] oraz przyznał ze środków budżetowych na rzecz adwokata J. B. kwotę 295,20 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W dniu 18 września 2013 r. (data stempla biura podawczego) pełnomocnik skarżącej w osobie adwokat J. B. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu, jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości ani w części.
W dniu 23 marca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo adwokata E. S. informujące, że decyzją Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] wyznaczona została zastępcą adwokat – J. B. do prowadzenia jej spraw.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. akt
I OSK 2572/13 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Po sprawdzeniu w aktach sądowych ustalono, że nikt nie stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 8 kwietnia 2015 r.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c tj. 240,00 złotych, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, pełnomocnik złożył oświadczenie stosownie do § 20 ww. Rozporządzenia, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony z urzędu adwokat – J. B. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2013 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych – łącznie kwotę 147,60 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.