Uzasadnienie
A. P., J. P., M. K., J. F., W. F., A. F., B. P., M. S., J. K., M. P. i I. G. (dalej: skarżący), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 457/12, mocą którego Sąd uwzględnił skargę na bezczynność Prezydenta [...] i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, przyznanie sumy pieniężnej oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę zostanie zlecone wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego, który stanowić będzie podstawę do określenia wysokości należnego odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W myśl art. 154 § 2 P.p.s.a Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na
Sygn. akt I SA/Wa 345/17 to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powołanego art. 154 § 1 wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 P.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
Odpis prawomocnego wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. - zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania odszkodowania w terminie dwóch miesięcy - wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczone zostały organowi w dniu 1 lutego 2013 r. Termin załatwienia sprawy upłynął zatem w dniu 1 kwietnia 2013 r.
Pismem z dnia 2 lipca 2013 r. strona skarżąca wezwała Prezydenta [...] do wykonania wyroku z dnia 22 listopada 2012 r.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Prezydent [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie o odszkodowanie do czasu ustalenia adresu zamieszkania, ewentualnie ustanowienia kuratora dla osób nieznanych z miejsca pobytu.
Z kolei postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Prezydent [...] podjął zawieszone postępowanie o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.
Pismem z dnia 20 stycznia 2017 r. skarżący ponownie wezwali organ do wykonania wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 457/12.
Do dnia 11 lipca 2017 r., tj. do dnia rozpoznania przez Sąd skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny, sprawa odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość nie została rozstrzygnięta. Organ natomiast – jak wynika z nadesłanych akt – od ponad roku nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie. W ocenie Sądu wskazywane w odpowiedzi na skargę okoliczności (konieczność zlecenia operatu szacunkowego) nie
Sygn. akt I SA/Wa 345/17 stanowią usprawiedliwienia niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego.
W sprawie spełnione zatem zostały przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 P.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Stosownie natomiast do art. 154 § 6 P.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego wyrokiem z dnia 22 listopada 2012 r. terminu na załatwienie sprawy, okres zawieszenia postępowania przed organem, a także mając na uwadze, że po podjęciu tego postępowania Prezydent [...] od ponad roku nie podejmował jakichkolwiek działań mających na celu wydanie rozstrzygnięcia, Sąd uznał, że grzywna w wysokości 2000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie przedmiotowego wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., spełniając funkcję represyjno – dyscyplinującą.
Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z dnia 22 listopada 2012 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Za takim stanowiskiem przemawia fakt, że po podjęciu zawieszonego postepowania Prezydent od ponad roku nie podejmował w istocie żadnych czynności mających na celu jej zakończenie. Sprawa wniosku o przyznanie odszkodowania - mimo wyroku wymierzającego grzywnę - nie została przez organ załatwiona, a wyrok z dnia 22 listopada 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 457/12 nie został wykonany.
Ponadto Sąd uznał, że ze względu na wyżej wskazane okoliczności, brak jest podstaw do zasądzenia na rzecz skarżących określonej sumy pieniężnej.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 154 § 1, § 2 i § 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.