Uzasadnienie
Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], którą: 1) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1952 r., nr [...], oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] lutego 1952 r., nr [...], odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położnej przy ul. [...], ozn. nr hip. "[...]" nr rej. hip. [...] – w części, która w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego nr [...] z 1948 r. przeznaczona została na urządzenia dróg wraz z urządzeniami pomocniczymi tj. części obecnej działki ew. nr [...] o pow. [...];
2) stwierdził, że ww. decyzja Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1952 r., nr [...], oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] lutego 1952 r., nr [...], odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położnej przy ul. [...], ozn. nr hip. "[...]" nr rej. hip. [...] – w części gruntu działki ew. nr [...] z obrębu [...] oddanego w użytkowanie wieczyste właścicielom lokali nr: [...], określonej w aktach notarialnych obejmujących sprzedaż tych lokali mieszkalnych, wydane zostały z naruszeniem prawa, a w pozostałej części przedmiotowej nieruchomości hipotecznej stwierdził ich nieważność.
W dniu 7 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący R.K. oraz M.K., reprezentowana przez kuratora R.K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "Ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], została doręczona R.K. – kuratorowi M.K. w dniu 3 grudnia 2013 r. Tym samym ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 2 stycznia 2014 r. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Z zestawienia daty doręczenia zaskarżonej decyzji R.K. - kuratorowi M.K. tj. 3 grudnia 2013 r. oraz daty wniesienia przez nią skargi na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] listopada 2013 r. tj. 7 stycznia 2014 r., wynika, że skarga M.K. została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego ustawowego terminu. Tym samym należało stwierdzić, że skarga M.K. została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Wobec powyższego Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.