Uzasadnienie
Postanowieniem z 29 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 1557/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 601/16, oddalającym skargę H. M. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.
Skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego powyżej wskazanym orzeczeniem z dnia 29 listopada 2017 r.
W uzasadnieniu skargi wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien powiadomić ORA w sprawie zmiany adwokata z urzędu, który omówi z nią otrzymane postanowienie oraz uwzględni posiadane przez nią dowody, jak też wniesie skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 29 listopada 2017 r. Stwierdziła ponadto, że nie otrzymała postanowienia Sądu z 29 listopada 2017 r., a o jego istnieniu dowiedziała się dopiero z opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem z dnia 15 marca 2018 r. Sąd wezwał skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania podstawy wznowienia, jej uzasadnienia oraz przytoczenia okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania oraz o wskazanie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 280 § 1 i 2 ppsa w zw. z art. 279 ppsa). Sąd poinformował ponadto w jakich sytuacjach, zgodnie z przepisami prawa, można wznowić postępowanie sądowe.
Powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskującej o wznowienie postępowania sądowego w dniu 30 marca 2018 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie z 30 marca 2018 r. (data prezentaty) skarżąca stwierdziła, że Sąd potraktował ją jak prawnika. Ponadto wniosła o zmianę pełnomocnika z urzędu. Opisała także swoje zarzuty do pracy wyznaczonego jej pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Zgodnie z art. 270 można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały wskazane w art. 271 - 274 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.
Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu - zbadanie jego zasadności.
Skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom formalnym stawianym pismom strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 46 P.p.s.a.), a ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 P.p.s.a.).
Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-274 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie, natomiast uzasadnienie podstaw wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia.
W myśl art. 280 P.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę (§ 1).
Badanie, o którym mowa w powołanym przepisie, nie jest badaniem zasadności skargi o wznowienie, a sąd nie ustala, czy podnoszone podstawy wznowienia są merytorycznie uzasadnione. Chodzi wyłącznie o stwierdzenie, czy zostały zachowane warunki, które umożliwiają merytoryczne rozpatrywanie skargi o wznowienie. W postępowaniu wstępnym sąd bada, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania.
W niniejszej sprawie, pomimo wezwania o jednoznaczne sprecyzowanie podstawy wznowienia, jej uzasadnienie, przytoczenie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania oraz o wskazanie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, które skarżąca otrzymała w dniu 30 marca 2018 r., strona nie wskazała podstawy wznowienia. Odpowiadając opisała natomiast swoje zastrzeżenia do pracy wyznaczonego jej pełnomocnika z urzędu. Negatywna ocena działalności adwokata nie może jednak stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowego. Podkreślić należy, że wraz z wezwaniem Sąd poinformował stronę skarżącą o prawnych możliwościach wznowienia postępowania sądowego.
W tych okolicznościach, wobec otrzymania przez skarżącą w dniu 30 marca 2018 r. ww. wezwania, wraz w zakreślonym przez Sąd terminem 7 dni na jego wykonanie i rygorem odrzucenia skargi (art. 280 § 1 i 2 ppsa w zw. z art. 279 ppsa) i bezskutecznym upływem tego terminu w dniu 6 kwietnia 2018 r. skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu.
Ponadto, skargę należało odrzucić, gdyż jak wynika z akt sprawy, odpis opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącej w dniu 12 lutego 2018 r. Przy czym zgodnie z art. 177 § 4 ppsa jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Sąd doręcza odpis opinii stronie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę biegnie od dnia doręczenia odpisu opinii, o czym sąd poucza stronę, dokonując doręczenia.
Niniejsza skarga o wznowienie postępowania została wniesiona w czasie gdy trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej był w toku, tj. w dniu 16 lutego 2018 r. Strona wniosła zatem o wznowienie postępowania sądowego, które nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądowym.
Z przedstawionych powyżej względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.