Uzasadnienie
Pismem z 29 października 2023 r. S. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej: Prezes KRUS) z 12 października 2023 r., nr 059417972/GSOL, utrzymującą w mocy decyzję Prezesa KRUS z 19 września 2023 r., nr 059417972/GSOL o odmowie przyznania prawa do świadczenia pieniężnego z tytułu pełnienia funkcji sołtysa, z tego względu, że skarżąca nie legitymuje się wymaganym okresem pełnienia funkcji sołtysa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Postanowieniem z 29 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy i przekazał ją według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Skarżąca, wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 23 kwietnia 2024 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z 20 maja 2024 r., wniesionym w terminie otwartym na złożenie sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego, skarżąca zadeklarowała, że:,,Rezygnuję z sprawy". Wobec niejasnej treści pisma, zarządzeniem z 24 czerwca 2024 r. zwrócono się do skarżącej, czy ww. pismo należy traktować jako sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, czy też skarżąca cofa skargę z 29 października 2023 r.
Z pism skarżącej z 24 lipca 2024 r. i z 11 września 2024 r. wynika, że cofa skargę. Ponadto, skarżąca wskazała, że uzyskała informację, iż na skutek nowelizacji ustawy o świadczeniu pieniężnym z tytułu pełnienia funkcji sołtysa przysługuje jej uprawnienie do wnioskowanego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 – dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści powołanego przepisu wynika, że strona skarżąca jest dysponentem skargi i sąd powinien uwzględnić oświadczenie o braku zamiaru dalszego popierania skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.
Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie stanowi obejścia prawa ani nie prowadzi do utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.