Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego.
Pismem z dnia [...] września 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia niniejszego wyroku. W dniu [...] listopada 2011 r. skarżąca otrzymała odpis nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem.
Postanowieniem z dnia 25 października 2011 r. przyznano skarżącej J. S. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w [...] w dniu [...] grudnia 2011 r. wyznaczyła adwokata A. G..
W dniu 5 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokat A. G. złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że o wyznaczeniu go na pełnomocnika J. S. dowiedział się w dniu 28 grudnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
W przedmiotowej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 359/11 wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej J. S. w dniu [...] listopada 2011r. Zgodnie z art. 177 § 1 powołanej wyżej ustawy, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem z dniem [...] grudnia 2011 r.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 października 2011r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla J. S. adwokata.
Pełnomocnik skarżącej o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem dowiedział się z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], doręczonego mu w dniu 28 grudnia 2011 r., natomiast w dniu 30 grudnia 2011 r. zapoznał się z aktami sprawy, a następnie w dniu 4 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W tym miejscu wskazać wypada, że jak wynika z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, w przypadku ustanowienia adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, nie później jednak niż dzień, w którym upłynęło 30 dni od dowiedzenia się przez stronę o fakcie jego ustanowienia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2006 r. sygn. akt I FZ 569/06).
W ocenie Sądu, w zawartym w skardze kasacyjnej, wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Określony bowiem w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącej, której sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w terminie. Fakt wystąpienia przez nią z wnioskiem o ustanowienie adwokata oznacza, że dołożyła ona należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Ponadto również ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu podjął, zdaniem Sądu, wszelkie czynności bez zbędnej zwłoki. W związku z powyższym nie można zarzucić stronie winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.