Uzasadnienie
Wojewoda Małopolski – po rozpatrzeniu wniosku [...] (dalej jako skarżąca) – decyzją z 23 września 2022 r., nr WS-VIII.7541.1.251.2015.SM, umorzył postępowanie w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez [...] nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w [...], województwo [...].
Skarżąca pismem z 19 października 2022 r. złożyła odwołanie.
Po jego rozpatrzeniu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracyjnych decyzją z 29 listopada 2022 r., nr DAP-WOSRFR-7280-99/2022/MSo, utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody Małopolskiego.
Pismem z 6 stycznia 2023 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z 23 września 2022 r., nr WS-VIII.7541.1.251.2015.SM, którą Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z 29 listopada 2022 r., nr DAP-WOSRFR-7280-99/2022/MSo, utrzymał w mocy.
W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o odrzucenie skargi ze względu na złożenie skargi na decyzję, co do której skarga jest niedopuszczalna. Względnie, gdyby Sąd uznał skargę za dopuszczalną, wniósł o oddalenie skargi w całości ze względu na jej bezzasadność.
Wobec wątpliwości co do przedmiotu skargi Sąd zarządzeniem z 23 sierpnia 2023 r. wezwał skarżącą do jednoznacznego wskazania, czy przedmiotem skargi jest wydana w I instancji decyzja Wojewody Małopolskiego z 23 września 2022 r., nr WS-VIII.7541.1.251.2015.SM, czy może przedmiotem skargi jest wydana w II instancji decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 29 listopada 2022 r., nr DAP-WOSRFR-7280-99/2022/MSo, utrzymująca w mocy ww. decyzję Wojewody Małopolskiego – w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że przedmiotem skargi jest ww. decyzja Wojewody Małopolskiego z 23 września 2022 r., jak wynika z treści skargi.
W odpowiedzi skarżąca w piśmie z 1 września 2023 r. wskazała wprost, że przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Małopolskiego z 23 września 2022 r., nr WS-VIII.7541.1.251.2015.SM.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie od decyzji Wojewody Małopolskiego z 23 września 2022 r., nr WS-VIII.7541.1.251.2015.SM, przysługiwało skarżącej odwołanie. Skarżąca skorzystała z tego uprawnienia i złożyła odwołanie. Po jego rozpatrzeniu Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał decyzję z 29 listopada 2022 r., nr DAP-WOSRFR-7280-99/2022/MSo. Dopiero od decyzji Ministra skarżącej przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Tymczasem skarżąca przedmiotem skargi uczyniła – co wynika wprost z jej oświadczenia zawartego w piśmie z 1 września 2023 r. – wydaną w pierwszej instancji ww. decyzję Wojewody Małopolskiego.
W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.