Uzasadnienie
I. Stan faktyczny
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku A. L., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywieniowej z dnia [...] czerwca 1996 r. nr [...].
W powołanej decyzji z [...] czerwca 1996 r. Minister błędnie pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca skargę wniosła jednak z przekroczeniem 30 dniowego terminu i NSA skargę odrzucił postanowieniem z dnia 14 maja 1998 r. sygn. akt IV SA 1505/96.
Minister wskazał, że skarżąca składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożony dopiero w dniu [...] grudnia 2005 r. nie wykazała zachowanie 7 dniowego terminu określonego w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, zwanej dalej Kpa). Ponadto gdyby skarżąca zastosowała się do błędnego pouczenia i wniosła skargę do sądu w 30 dniowym terminie nie wpłynęłoby negatywnie na sytuację skarżącej.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając naruszenie art. 112 Kpa przez jego błędną interpretację i zastosowanie w sprawie oraz naruszenie art. 8 Kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób dewastujący zaufanie strony do władzy publicznej i art. 12 Kpa poprzez prowadzenie postępowania przewlekle.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
II. Uzasadnienie prawne
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 112 Kpa błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Regulacja ta stanowi realizację zasady praworządności. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie muszą być tłumaczone na korzyść strony, która została zdezorientowana błędnym pouczeniem.
Tym samym skoro w przedmiotowej sprawie nie wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy było bezpośrednim skutkiem błędnego pouczenia zawartego w decyzji Miniasta Rolnictwa z dnia [...] czerwca 1996 r., to obowiązkiem organu było rozpoznając wniosek skarżącej z dnia [...] grudnia 2005 r. termin do złożenia tego wniosku przywrócić. Przy czy okoliczność związana z wniesieniem po terminie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ma żadnego wpływu na kwestie związane ze skutkami błędnego pouczenia. Jednocześnie skarżąca wykazała, że dowiedziała się o błędnym pouczeniu w dniu [...] grudnia 2005 r. podczas [...].
Tym samym uznać należy, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły określone w art. 58 Kpa przesłanki obligujące organ do przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w konsekwencji merytoryczne rozpoznanie wniosku z dnia [...] grudnia 2005 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).