Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 11 marca 2015 r. (data stempla biura podawczego) wpłynęła skarga L. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] wraz z formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca nie zakreślił w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy.
Z tego względu, zarządzeniem z dnia 31 marca 2015 r. wezwano wnioskodawcę do prawidłowego wypełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie pkt 4 formularza tj. zakreślenie o jaki rodzaj pomocy wnosi.
W dniu 17 kwietnia 2015 r. wnioskodawca stawił się w Sądzie i wypełnił pkt 4 formularza poprzez zakreślenie, iż wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielne prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się przy pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej [...]. Wnioskodawca oświadczył, że jest osobą niepełnosprawną i bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wskazał, że nie otrzymuje żadnego dochodu oprócz dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że oprócz mieszkania spółdzielczego o powierzchni [...] m ² nie posiada żadnego majątku, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Dodał, że posiada zadłużenie w opłatach za mieszkanie w wysokości [...] zł i z tego względu grozi mu eksmisja z lokalu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawca wystąpił z wnioskiem do Ośrodka Pomocy Społecznej [...] o przyznanie pomocy na zapłatę zadłużenia za mieszkanie. Wnioskodawca oświadczył ponadto, że posiada zadłużenie w płatności za rehabilitację w wysokości [...] zł oraz płatności za alimenty w wysokości [...] zł.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Sytuacja majątkowa wnioskodawcy utrzymującego się jedynie przy pomocy Ośrodka Pomocy Społecznej jest niewątpliwie na tyle trudna, że nie jest on w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Jednocześnie wskazać należy, że wnioskodawca w niniejszej sprawie zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.