Uzasadnienie
P. S. pismem z 22 sierpnia 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2015 r. nr [...], w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2014 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie.
Pismem z dnia 29 marca 2016 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 marca 2016 r., Sąd zobowiązał skarżącego do podpisania powyższej skargi, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.9 akt sądowych), zatem termin do dokonania wskazanej wyżej czynności upłynął w dniu 13 kwietnia 2016 r. Do dnia dzisiejszego nie wykonano jednak wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie natomiast do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Przepisy te wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.
Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2015 r. nr [...], odmawiające sprostowania decyzji Kolegium z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. Postanowienie to wydane zostało w pierwszej instancji. Wskazać przy tym należy, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zażalenia).
Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi na postanowienie z [...] lutego 2015 r., tj. postanowienie wydane w pierwszej instancji, uznać należy za niedopuszczalne.
Ponadto zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wykonał wezwania Sądu z dnia 29 marca 2016 r., bowiem nie podpisał skargi, jak również nie nadesłał jej egzemplarza własnoręcznie podpisanego.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 P.p.s.a. i orzekł, jak w sentencji postanowienia.