Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 30 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Wa 383/22

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Mateusz Rogala przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 30 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. T. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 czerwca 2015 r. nr DAP-WPK.736.1432.2014/MSte w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 czerwca 2015 r. nr DAP-WPK.736.1432.2014/MSte w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi jest jej złożenie przed wyczerpaniem przysługujących stronie środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).

Skarżący przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczynił postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 czerwca 2015 r., od którego przysługiwało mu prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym został prawidłowo pouczony przez organ.

Wprawdzie z dniem 1 czerwca 2017 r. uległ zmianie stan prawny i zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję (lub postanowienie) z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę bez skorzystania z tego prawa. W myśl jednak art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy kodeks postępowania administracyjnego i innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), mocą której dokonano wspomnianej nowelizacji art. 52 § 3 p.p.s.a, przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 1 czerwca 2017 r. Do postanowienia wydanego w dniu 9 czerwca 2015 r. miał zatem zastosowanie art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r.

Skarga wniesiona pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.