Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lutego 2010 r. [...] W., działające przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosło za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], orzekającą o zwrocie części wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewid. nr [...] o pow. [...] m2 w obrębie [...], będącej częścią dawnej działki nr [...] z dawnego obrębu [...].
Wnosząc skargę pełnomocnik [...] W. nie dołączył do niej dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do jej wniesienia i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w imieniu skarżącego. Załączone do skargi pełnomocnictwo ogólne z dnia 16 kwietnia 2009 r. nie obejmuje swoim zakresem umocowania do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiotowej sprawie.
Zarządzeniem z dnia 8 marca 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do działania w imieniu [...] W. w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie dotyczącej zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości opisanej wyżej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 powołanej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z powyższych przepisów wynika, że pełnomocnik strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykonał zarządzenia w celu uzupełnienia braków formalnych skargi, co skutkuje jej odrzuceniem.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.