Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. A.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/15.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu do wykonania wyroku, organ nie wydał decyzji w kwestii ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...], oznaczonej hip. nr [...]. Jednocześnie podniósł, iż pozostało bezskuteczne pismo skarżącego z dnia [...] stycznia 2018 r., wzywające organ do wykonania tego wyroku.
W związku z powyższym skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku w maksymalnej ustawowej wysokości, stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie na rzecz skarżącego od organu odpowiedniej sumy pieniężnej oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Z akt sprawy wynika, że w sprawie zostały już wydane dwa wyroki w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] przytoczonego wyżej wyroku. Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 48/16, Sąd wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 zł i stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Następnym wyrokiem z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 2001/16, Sąd wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 5000 zł i stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że z uwagi na konieczność dokonania analizy zgromadzonej dotychczas dokumentacji pod kątem, czy w sprawie przedmiotowej nieruchomości nie występują okoliczności uniemożliwiające wydanie decyzji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwości zakończenia sprawy w terminie określonym w wyroku z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z kolei w myśl art. 154 § 2 P.p.s.a sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powołanego art. 154 § 1 wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie, stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Z akt sprawy wynika, że pomimo upływu zakreślonego terminu Prezydent [...] nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/15, co czyni zasadną skargę na niewykonanie tego wyroku.
Odpis prawomocnego wyroku z dnia 26 maja 2015 r. zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania w terminie dwóch miesięcy wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy doręczony został organowi w dniu 6 sierpnia 2015 r. Termin załatwienia sprawy upłynął bezskutecznie w dniu 6 października 2015 r. Z powodu niewykonania powyższego wyroku z dnia 26 maja 2015 r. wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2016 r. i z dnia 3 lutego 2017 r. wymierzano już Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości odpowiednio 500 zł i 5000 zł Pomimo wydania wyroków wymierzających grzywnę do dnia wydania niniejszego orzeczenia Prezydent [...] nie rozstrzygnął wniosku skarżącego o ustalenie odszkodowania.
Mając na względzie zasadność skargi, jak również okres niewykonania przez organ prawomocnego wyroku z dnia 26 maja 2015 r. (ponad trzy lata), Sąd uznał, że dla realizacji represyjno-dyscyplinującej funkcji, jak i w celu zmobilizowania organu do niezwłocznego załatwienia sprawy, adekwatna będzie grzywna w wysokości 10000 zł, która mieści się w granicach określonych w art. 154 § 6 P.p.s.a. Wymierzając grzywnę w takiej wysokość Sąd wziął pod uwagę również to, że pomimo wymierzenia organowi grzywny dwoma prawomocnymi wyrokami Prezydent [...] w wysokości odpowiednio 500 zł i 5000 zł, nadal nie wydał decyzji odszkodowawczej.
Zgodnie z art. 154 § 2 zd. 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, bezczynność organu, która wystąpiła po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. ma charakter rażącego naruszenia prawa.
Za takim stanowiskiem Sądu przemawia długość prowadzonego postępowania (wniosek z lipca 2014 r.), jak również, to, że z akt sprawy nie wynika, aby organ dążył do sprawnego zakończenia postępowania w sprawie. Nie sposób nie zauważyć również, że organu nie zmobilizowało do działania ani wezwania skarżącego do wykonania prawomocnego wyroku z dnia 26 maja 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 196/15 ani nakładane na niego grzywny dwoma kolejnymi wyrokami tut. Sądu.
Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że zasadny jest wniosek skarżącego o przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej, co skutkowało przyznaniem dla skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 2000 zł. Kwota ta stanowi formę rekompensaty dla skarżącego za oczekiwanie na rozpoznanie i zakończenie jego sprawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6, § 2, i § 7 p.p.s.a orzekł, jak w punkcie 1, 2 i 3 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) (200 zł tytułem wpisu od skargi, 480 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego).