Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpatrzeniu odwołania A. S., utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania dokumentu prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu.
Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy.
Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy D., na podstawie art. 5 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.), orzekł o uznaniu dłużnika alimentacyjnego A. S. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
Z uwagi na powyższe Burmistrz Miasta i Gminy D., działając w oparciu o art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r., pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o zatrzymanie prawa jazdy A.S.
Decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] Starosta [...], na podstawie art. 5 ust. 5 w/w ustawy, orzekł o zatrzymaniu A. S. prawa jazdy kat. [...] nr [...]. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...].
W skardze na decyzję Kolegium A. S., oprócz przytoczenia stanu faktycznego sprawy oraz podważania prawidłowości decyzji uznającej go za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wskazał, że jest kierowcą zawodowym i prawo jazdy jest mu niezbędne do utrzymania rodziny i płacenia alimentów. Zatrzymanie dokumentu prawa jazdy uniemożliwia mu podjęcie pracy.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd postanowił zawiesić z urzędu postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu tym wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat), sąd nie jest władny samodzielnie go rozstrzygnąć, a pozostaje ono w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i ma wpływ na jego treść.
Zaskarżona decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy została wydana na skutek wniosku Burmistrz Miasta i Gminy D., złożonego na podstawie art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.).
Z urzędu Sąd ustalił, że w sprawie K 23/10, której termin rozpoznania wyznaczono pierwotnie na dzień 20 grudnia 2012 r., Trybunał Konstytucyjny miał orzec w przedmiocie wniosku Prokuratora Generalnego o zbadanie konstytucyjności (zgodności z art. 2 Konstytucji RP) przepisu art. 5 ust. 3b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (pierwotny wniosek Prokuratora Generalnego dotyczący art. 5 ust. 3, 5 i 6 ww. ustawy został zmodyfikowany w piśmie z 23 lipca 2012 r. poprzez umorzenie postępowania w zakresie orzeczenia o konstytucyjności tych przepisów, a orzeczenie w przedmiocie konstytucyjności wyłącznie przepisu art. 5 ust. 3b).
Z komunikatu prasowego wydanego przed rozprawą dotyczącą zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu wynika, że Prokurator Generalny zmierza do eliminacji z porządku prawnego całej instytucji zatrzymania prawa jazdy z powodu uchylania się dłużnika alimentacyjnego od zobowiązań alimentacyjnych, bez względu na sposób uregulowania trybu zatrzymania i zwrotu dokumentu prawa jazdy. Zakwestionowano jedynie konstytucyjność art. 5 ust. 3b ustawy, gdyż przepis ten reguluje rozpoczęcie całej procedury zatrzymania prawa jazdy.
W dniu 20 grudnia 2012 r. Trybunał Konstytucyjny nie wydał jednak orzeczenia w sprawie, odraczając rozprawę bezterminowo.
Powyższa sytuacja stanowi przypadek, o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., bowiem wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ma wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zaistniała zatem podstawa do zawieszenia postępowania sądowego do czasu wyrokowania przez Trybunał w sprawie K 23/10.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.