Uzasadnienie
POSTANOWIENIE
Dnia 5 maja 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
w składzie następującym: asesor WSA Agnieszka Miernik
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy ze skargi J. M. P. - założyciela Szkoły Wyższej [...] w W.
na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
z dnia [...] września 2007 r. nr [...]
w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego wejście
w życie statutu
postanawia
odrzucić skargę.
Sygn. akt I SA/Wa 401/08
UZASADNIENIE
J. M. P. - założyciel Szkoły Wyższej [...] w W. w dniu 19 grudnia 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Nauki i
Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego wejście w życie
statutu.
W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 16 października 2007 r. wniesiono zażalenie na powyższe postanowienie, które do dnia wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zostało rozpatrzone.
Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w odpowiedzi na skargę, wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Organ wyjaśnił, że "zażalenie" skarżącej z dnia
16 października 2007 r. potraktował jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i w wyniku rozpoznania tego wniosku, wydał w dniu [...] stycznia 2008 r. postanowienie utrzymujące w mocy postanowienia z dnia [...] września 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi
prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków
zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie
sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy).
Wyczerpanie środków zaskarżenia obejmuje także sytuację, w której strona wprawdzie wniosła przewidziany ustawą środek zaskarżenia, ale nie poczekała na
jego rozpoznanie przez organ administracji. Dopóki bowiem wniesiony przez nią
środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie
nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Zgodnie z art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia,
na które służy zażalenie. W myśl zaś art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a. od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez ministra nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2007 r. nr [...]
o odmowie wydania zaświadczenia nie czekając na rozpoznanie przez Ministra
wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, który wniosła w dniu 16 października
2007 r. Zatem uznać należy, że strona skarżąca nie wyczerpała środków odwoławczych, co jest warunkiem sine qua non wniesienia skargi do sądu.
Niespełnienie przez skarżącą warunku określonego w art. 52 § 1 powołanej
ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powoduje, że skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Sygn. akt I SA/Wa 401/08
POSTANOWIENIE
Dnia 5 maja 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
w składzie następującym: asesor WSA Agnieszka Miernik
po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r.
na posiedzeniu niejawnym
wniosku J. M. P. - założyciela Szkoły Wyższej [...] w W.
o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata
w sprawie ze skargi J. M. P. - założyciela Szkoły Wyższej [...] w W.
na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego
z dnia [...] września 2007 r. nr [...]
w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego wejście
w życie statutu
postanawia
odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Sygn. akt I SA/Wa 401/08
UZASADNIENIE
W skardze z dnia 19 grudnia 2007 r. na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego wejście w życie statutu, skarżąca J. M.P. - założyciel Szkoły Wyższej [...] w W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podała, że w dniu 16 października 2007 r. wniesiosła zażalenie na powyższe postanowienie, które do dnia wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zostało rozpatrzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest
w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Podkreślenia wymaga jednakże, iż zgodnie z art. 247 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, iż skarga nie może zostać uwzględniona. Stwierdzić oczywistą bezzasadność skargi można zatem wówczas, gdy przepisy prawa znajdujące w danej sprawie zastosowanie w sposób jasny
i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia skargi. Oczywista bezzasadność, o której mowa w powołanym wyżej przepisie, zachodzi również w przypadku niedopuszczalności skargi.
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy).
Wyczerpanie środków zaskarżenia obejmuje także sytuację, w której strona wprawdzie wniosła przewidziany ustawą środek zaskarżenia, ale nie poczekała na jego rozpoznanie przez organ administracji. Dopóki bowiem wniesiony przez nią środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany i nie zapadnie rozstrzygnięcie kończące postępowanie zainicjowane jego wniesieniem, dopóty nie można mówić, że stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
Zgodnie z art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W myśl zaś art. 127 § 3 w związku z art. 144 k.p.a. od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez ministra nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na postanowienie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] września 2007 r. nr [...]
o odmowie wydania zaświadczenia nie czekając na rozpoznanie przez Ministra wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, który wniosła w dniu 16 października
2007 r. Zatem uznać należy, że strona skarżąca nie wyczerpała środków odwoławczych, co jest warunkiem sine qua non wniesienia skargi do sądu.
A zatem, brak dopuszczalności zaskarżenia postanowienia czyni skargę niedopuszczalną, a tym samym oczywiście bezzasadną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
na podstawie art. 247 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 254 § 1 ustawy Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.