Uzasadnienie
Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Prezydenta W. oraz Z. P. utrzymał w mocy decyzję Starosty P. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. orzekającą o zwrocie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczoną jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...] o pow. [..] m2, stanowiącą dawniej działkę nr [...] w obrębie [...] oraz zobowiązującą do zwrotu na rzecz W. zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w kwocie [...] zł.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
Decyzją Kierownika Wydziału [...] nr [...] z dnia [...] listopada 1986 r. została wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa część nieruchomości o pow. [...] m2 z ogólnej powierzchni [...] m2, położona w W. przy ul. [...], oznaczona jako działka nr [...] w obrębie [...], stanowiąca własność Z. P., w związku z przeznaczeniem jej zgodnie z decyzjami o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej nr [...] i [..] z dnia [...] marca 1985 r. pod budowę [...].
Wnioskiem z dnia [...] marca 1991 r. poprzednia właścicielka wystąpiła o zwrot przedmiotowej nieruchomości, jako nie wykorzystanej na cel wywłaszczenia.
Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Starosta P. orzekł o zwrocie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m2.
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. uchylił w całości decyzję Starosty P. z dnia [...] listopada 2006 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Starosta P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] orzekł o zwrocie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] w obrębie [...] o pow. [...] m2, na rzecz Z. P. oraz zobowiązał do zwrotu na rzecz W. zwaloryzowanego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia nieruchomości w kwocie [...] zł stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, iż w rozpatrywanej sprawie został spełniony wymóg określony w art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Od powyższej decyzji Starosty P. odwołanie wnieśli: Prezydent W. i Z. P. w części dotyczącej pkt. II decyzji
Prezydent W. podniósł, iż na przedmiotowej działce wybudowano [...], ponadto zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], działka nr [...] położona jest częściowo na terenie [...] zaś zarzuciła przedmiotowej decyzji, że nie wskazuje ona podstawy prawnej naliczenia kwoty zwaloryzowanego odszkodowania.
Wojewoda [...] w wyniku rozpoznania odwołań utrzymał w mocy decyzję organu I instancji i stwierdził, iż cel wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości został określony jako budowa [...].
Zgodnie z pismem z dnia [...] sierpnia 1998 r. Wydziału [...] na wywłaszczoną działkę nie wydano pozwoleń na budowę, a zgodnie z pismem Dyrektora [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. na wywłaszczonej części nieruchomości nie wybudowano obiektów [...], a cel wywłaszczenia zgodnie z decyzją lokalizacyjną nie został zrealizowany. Ponadto pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. Wydział [...] W. poinformował, iż działka nr [...] nie stanowi [...].
Przeprowadzone w dniu [...] czerwca 2008 r. oględziny przedmiotowej nieruchomości wykazały, iż sporna działka stanowi w części [...], zaś w pozostałej części stanowi [...].
Ponadto organ II instancji podniósł, iż przeznaczenie nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie stanowi negatywnej przesłanki zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.
Odnosząc się do zarzutów Z. P. Wojewoda wyjaśnił, iż wydanie decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości pociąga za sobą obowiązek zwrotu uprzednio otrzymanego odszkodowania w jego zwaloryzowanej wysokości.
Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty P. Zdaniem skarżącego [...] biegnąca wzdłuż [...] powinna być wydzielona i nie podlegać zwrotowi, ponieważ stanowi [...]. Może być również uznana jako obiekt [...], w związku z czym jej realizacja jest zgodna z celem wywłaszczenia. Ponadto skarżący podniósł, iż organy orzekające nie zbadały planu realizacyjnego inwestycji, na którą wywłaszczono nieruchomość.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 137 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem nieruchomość uznaje się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, jeżeli:
- 1) pomimo upływu 7 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, nie rozpoczęto prac związanych z realizacją tego celu, albo
- 2) pomimo upływu 10 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany.
Z akt sprawy wynika, że część dawnej działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...] m2 została wywłaszczona decyzją Kierownika Wydziału [...] z dnia [...] listopada 1986 r. pod budowę [...], zgodnie z decyzją o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji budowlanej nr [...] z dnia [...] marca 1985 r.
Obecnie grunt ten obejmuje działkę nr [...] o pow. [...] m2.
Urząd Gminy W. w piśmie z dnia [...] sierpnia 1998 r. wyjaśni, iż na wywłaszczoną nieruchomość nie wydano pozwoleń na budowę.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2001 r. [...] Sp. z o.o. poinformowało organ, że na wywłaszczonej części nieruchomości nie wybudowano obiektów [...], a cel wywłaszczenia zgodnie z decyzją lokalizacyjną nie został zrealizowany. Ponadto Wydział [...] pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. poinformował, iż działka nr [...] nie stanowi [...].
Przeprowadzone w dniu [...] czerwca 2008 r. oględziny przedmiotowej nieruchomości wykazały, że działka nr [...] stanowi w części [...], a w pozostałej części [...]. Również oględziny przeprowadzone w dniu [...] stycznia 2009 r. przez rzeczoznawcę majątkowego wykazały, że działka stanowi [...], wykorzystywany na cele [...], a przez część [...] działki [...].
Z wypisu z rejestru gruntów dokumentującego stan na 2009 r. wynika, że grunt ten to grunty [..].
Skarżący podnosząc w skardze, że grunt ten powinien być wydzielony jako [...] i nie podlegać zwrotowi nie przedstawił żadnych dowodów na to, że [...] jest [...] publiczną.
Odnosząc się do zarzutu skargi, iż [...] biegnąca wzdłuż [...] stanowiąca [...] może być uznana za [...], w związku z czym realizacja jej jest zgodna z celem wywłaszczenia, uznać należy, iż jest on niezasadny.
Zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny przeczy temu twierdzeniu.
Oznacza to więc, że cel wywłaszczenia nie został zrealizowany, a w związku z tym prawidłowo organy orzekające w niniejszej sprawie uznały, iż przedmiotowa nieruchomość podlega zwrotowi.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.