Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia W. K., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] o zwrocie podania W. K. z dnia [...] listopada 2009 r. w części dotyczącej odszkodowania w wysokości "[...]".
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że W. K. wniósł do Ośrodka Pomocy Społecznej w B. podanie, w którym w sześciu punktach domagał się przyznania pomocy na różne cele. W punkcie 6 tego pisma domagał się on "[...]" odszkodowania, przy czym ze względu na nieczytelny charakter pisma organ nie mógł stwierdzić, z jakiej przyczyny zgłosił to żądanie. W dniu [...] listopada 2009 r. W. K. swoje żądania podyktował do protokołu (pod którym się podpisał). W punkcie 6 protokołu zapisano żądanie dotyczące przyznania W. K. odszkodowania w wysokości "[...]". Na podstawie art. 66 § 3 kpa Burmistrz Gminy B. postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. zwrócił W. K. przedmiotowe podanie w części dotyczącej odszkodowania w wysokości "[...]" wyjaśniając, że takie żądanie nie może być rozpatrzone na drodze postępowania administracyjnego.
Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem W. K. wniósł zażalenie. Po jego rozpatrzeniu organ odwoławczy stwierdził, że nie może ono zostać uwzględnione. W uzasadnieniu zajętego stanowiska organ wskazał na treść art. 66 § 3 kpa, zgodnie z którym, jeżeli podanie wniesiono do organu niewłaściwego, a organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych podania, albo gdy z podania wynika, że właściwym w sprawie jest sąd powszechny, organ, do którego podanie wniesiono, zwraca je wnoszącemu. Zwrot podania następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Kolegium podniosło, że z całą pewnością wskazane żądanie W. K. nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym, gdyż przyznawanie odszkodowań nie leży w kompetencji organów administracji.
Mając powyższe na uwadze, organ II instancji utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2009 r. uznając je za prawidłowe.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. K. W uzasadnieniu skargi skarżący zakwestionował zasadność wydanego rozstrzygnięcia i domagał się jego uchylenia.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Uznał, iż zarzuty zawarte w skardze były już przedmiotem rozpatrywania w postępowaniu odwoławczym i nie wnoszą żadnych nowych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na zajęte stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi. Zaskarżone postanowienie nie narusza bowiem prawa. W niniejszej sprawie poza dokonaną przez Sąd oceną wszystkich elementów wydanych postanowień pod względem ich zgodności z prawem, szczególna kontrola dotyczyła prawidłowości zastosowania przez Burmistrza Gminy B. trybu wynikającego z art. 66 § 3 kpa w związku z zarzutem skarżącego, że działanie organów orzekających w tym zakresie było błędne. Na wstępie zaznaczyć należy, że ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 115, poz. 728, ze zm.) szczegółowo wylicza jakiego rodzaju potrzeby mogą być sfinansowane przez Państwo.
Tym samym wnioski osoby ubiegającej się o taką pomoc, które zawierają żądania wykraczające poza katalog świadczeń przewidzianych w ustawie nie podlegają rozpoznaniu przez ośrodek pomocy społecznej, gdyż nie jest to podmiot właściwy do przyznania tego typu świadczeń.
Z treści punktu 6 podania W. K. z dnia [...] listopada 2009 r. sprecyzowanego punktem 6 protokołu z dnia [...] listopada 2009 r. wynika, że zawarł on w nim żądanie wypłacenia odszkodowania w wysokości [...] za [...], które to żądanie wykracza poza przedmiot regulowany przepisami powołanej ustawy o pomocy społecznej.
Skoro zatem zgodnie z ustawą o pomocy społecznej Ośrodek Pomocy Społecznej w B. nie był właściwy do rozpoznania wyżej wymienionego żądania strony, Burmistrz Gminy B., co do tej części podania strony z dnia [...] listopada 2009 r., miał obowiązek zastosować tryb wynikający z treści art. 66 § 3 kpa i zwrócić w tej części podanie W. K. informując równocześnie, że żądanie to nie może zostać rozpatrzone w trybie administracyjnym. Oznacza to, że zarówno Burmistrz Gminy B., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przeprowadziły postępowanie wyjaśniające prawidłowo oraz zgodnie z zasadami wynikającymi z kodeksu postępowania administracyjnego (w tym zasady prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 kpa). Słusznie przy tym organy te uznały, że żądanie skarżącego zgłoszone w punkcie 6 podania z dnia [...] listopada 2009 r. nie może być rozpoznane w trybie wynikającym z zapisów ustawy z dnia 21 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.