Uzasadnienie
K. P. wniósł w dniu 1 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu i zobowiązaniu K. P. do zapłaty opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości opisanych jako "[...]" – cz. dz. [...] o pow. [...] m2 oznaczonych jako część działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...],[...] z obrębu [...] położonych w. [...] przy ul. [...].
Przedmiotowa skarga adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., została złożona przez skarżącego w dniu 1 lutego 2008 r. w Urzędzie Miasta W. czyli organie I instancji, o czym świadczy prezentata tego organu na skardze i uwidoczniona na niej data złożenia skargi. Prezydent W. pismem z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] przekazał skargę K. P. według właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu W.. Skarga została przesłana do organu II instancji w dniu 20 lutego 2008 r. i doręczona temu organowi w dniu 21 lutego 2008 r., co potwierdza koperta, w której organ I instancji przekazał skargę do Kolegium oraz pismo wyjaśniające Urzędu m. st. Warszawy z dnia 17 kwietnia 2008 r. nadesłane na żądanie Sądu wraz z załączonymi do niego dokumentami (kserokopia pisma z dnia 20 lutego 2008 r. oraz zwrotne potwierdzenie odbioru skargi przez SKO w W. w dniu 21 lutego 2008 r.).
W dniu 20 marca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. przekazało skargę K. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę, w której organ II instancji wniósł o jej odrzucenie jako złożonej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z treścią art. 53 §1 i art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 §1 pkt 2 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie, strona nie złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem właściwego organu administracji, czyli Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. W ocenie sądu, za datę wniesienia skargi należy uznać dzień 20 lutego 2008 r., tj. dzień nadania skargi przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (organu, którego działalność jest przedmiotem skargi i za pośrednictwem, którego skarga powinna być złożona).
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja, zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi, doręczona została skarżącemu w dniu 18 stycznia 2008 r. Oznacza to, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 18 lutego 2008 r., (ostatni dzień terminu tj. niedziela 17 lutego 2008 r. był dniem wolnym od pracy). Skarga skutecznie złożona została dopiero w dniu 20 lutego 2006 r. (dzień, w którym Prezydent W. przesłał skargę SKO w W.), czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 53 §1 oraz art. 54 §1 w związku z art. 58 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), postanowił jak w sentencji postanowienia.