Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia elewacji kamienicy do jak najlepszego stanu.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] uwzględnił w całości skargę i na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "P.p.s.a."), uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2008 r., nr [...] oraz decyzję Miejskiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji nakazującej S. Sp. z o.o. z siedzibą w P. jako inwestorowi, przywrócenie elewacji kamienicy przy ul. [...] w P. do jak najlepszego stanu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie, z innych przyczyn niż wymienione w art. 161 § 1 pkt 1-2, stało się bezprzedmiotowe.
Skoro Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego wydał w dniu [...] grudnia 2008 r. decyzję uwzględniającą w całości skargę, to uznać należy, że dalsze postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Sąd nie przyznał skarżącemu od organu kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., bowiem skarżący, pomimo wezwania Sądu z dnia 10 lutego 2009 r., nie wykazał jakie koszty poniósł w związku ze złożeniem skargi na decyzję z dnia [...] września 2008 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.