Uzasadnienie
S. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2010 r., nr [...], o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w [....] z dnia [...] czerwca 1995 r., nr [...] zatwierdzającą projekt podziału nieruchomości położonej we wsi [....] w gminie [...] stanowiącej własność Z. i S. C. oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...], stwierdzającej, że wydzielone działki nr [...], [...] i [...] zostały wydzielone pod budowę ulicy i przeszły na własność Gminy [...] oraz ustalającej na rzecz Z. i S. C. odszkodowanie za działki nr [...], [...] i [...] w wysokości [...] zł.
Postanowieniem z 7 września 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W następstwie powyższego skarżący skierował do Sądu złożony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu S. C. wyjaśnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego, które przynosi zysk w wysokości [....] do [...] zł. Skarżący ujawnił, że posiada majątek w postaci mieszkania o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Dodał również, że opłaca ubezpieczenie w wysokości [...] zł, energię w wysokości [...] zł, jak również na zakup leków wydaje od [...] do [...] zł.
Ponadto na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedłożył zaświadczenie wydane przez Wójta [...] z którego wynika, że skarżący nie figuruje w ewidencji podatkowej jako właściciel gospodarstwa rolnego, jak również zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z którego wynika, że na dzień wydania zaświadczenia – to jest na dzień 22 listopada 2010 r., nie wpłynęło do urzędu zeznanie podatkowe za rok 2010 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rozpatrując złożony wniosek na wstępie zaznaczyć należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
W ocenie referendarza sądowego rozpoznającego złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Niewątpliwie niewielki dochód skarżącego sytuuje go w grupie osób, które powinny być zwolnione z ponoszenia kosztów sądowych.
Natomiast referendarz sądowy za zasadne uznał nieuwzględnienie wniosku o przyznanie pomocy prawnej w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bowiem jak wynika z akt sprawy S. C. w dniu 3 października 2011 r., wyznaczył swoim pełnomocnikiem do reprezentowania go w niniejszej sprawie adwokata R. D. Skoro zatem mając już ustanowionego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika, któremu, co należy zaakcentować, skarżący dobrowolnie udzielił pełnomocnictwa, należało tą część zgłoszonego wniosku – niezależnie od wykazanej sytuacji majątkowej - rozpatrzyć odmownie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.