Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 425/10

Uzasadnienie

Pismem z dnia 29 stycznia 2010 r. P. L. i I. L. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] wydanego w przedmiocie wyznaczenia organu właściwego do załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zakres kognicji Wojewódzkich Sądów Administracyjnych wyznacza art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przeć sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na postanowienie Wojewody [...] wyznaczające jako organ właściwy do załatwienia sprawy Starostę [...]. Jednakże na orzeczenie to zażalenie nie przysługiwało, o czym organ poinformował stronę. W związku z tym zaskarżony akt nie mieści się w katalogu aktów i czynności określonym w art. 3 § 2 ww. ustawy.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę.