Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. A. M. [1], A. M. [2], I. M. i M. M. (dalej jako: skarżący) reprezentowani przez pełnomocnika adw. K. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 191/16. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] (dalej jako: organ/Prezydent) do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wniosku A. M. [3] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. nr [...]. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W związku z dalszym niepodejmowaniem przez organ rozstrzygnięcia w sprawie, pełnomocnik skarżących pismem z [...] października 2018 r. wezwała Prezydenta [...] do wykonania prawomocnego wyroku z 3 czerwca 2016 r., a następnie wniosła opisaną na wstępie skargę, w której domaga się: wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w wysokości [...] przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, stwierdzenia, że bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W motywach skargi przedstawiono dotychczasowy stan sprawy i wskazano, że pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu organ nie wydał decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podał, że pismem z [...] lutego 2019 r. Biuro Spraw Dekretowych zwróciło się do wydziału Archiwum Biura organizacji Urzędu w celu pozyskania dokumentów niezbędnych do ustalenia daty utraty faktycznego władania przedmiotowym gruntem. Ponadto pismami z [...] listopada 2018 r. zwrócono się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz do Ministra Inwestycji i Rozwoju o udzielenie informacji o stan spraw dotyczących stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady narodowej [...] z dnia [...] czerwca 1950 r. o odmowie przyznania byłej właścicielce prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] hip. [...]. Następnie pismem z [...] lutego 2019 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niezałatwienia sprawy, w którym również wskazano przewidywany termin rozpatrzenia wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest zasadna.
Przedmiotowa skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 3 czerwca 2016 r. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy wniosku A. M. [3] o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] hip. nr [...]. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] sierpnia 2016 r. i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana.
W konsekwencji upłynął on [...] października 2016 r. Organ w terminie wyznaczonym przez sąd nie rozpatrzył wniosku. Nie uczynił tego także do chwili obecnej i to mimo, że z tytułu zaistniałej opieszałości już wymierzono mu grzywnę w wysokości 2000 zł wyrokiem tutejszego sądu z 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt I SA/Wa 1670/17.
Oznacza to, że od ponad trzech lat i ośmiu miesięcy organ pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim narusza w ten sposób przepisy art. 153 p.p.s.a. i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić tak znacznej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku tylko i wyłącznie skomplikowanym charakterem spraw dotyczących przyznania odszkodowania. Poza tym aktywność organu miała miejsce dopiero po złożeniu niniejszej skargi, bowiem dopiero w lutym 2019 r. organ zwrócił się do różnych jednostek o nadesłanie szeregu dokumentów oraz poinformował pełnomocnik stron o przewidywanym terminie zakończenia postępowania. To z kolei czyni zasadnym żądanie wymierzenia organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku kolejnej grzywny. Zważywszy zaś na fakt, że zwłoka ta wynosi obecnie niemal 3 lata, a od ostatniego wydanego w sprawie wyroku upłynął rok, za adekwatny Sąd uznał jej wymiar w wysokości 3000 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ppsa.