Uzasadnienie
A. J. i M. S. skargą z dnia [...] lutego 2016 r. (data prezentaty) wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w wysokości [...] zł za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 524/15. Wnieśli również o przyznanie od Prezydenta [...] na ich rzecz sumy [...] zł na podstawie art. 154 § 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w dwukrotnej wysokości i kosztów opłaty skarbowej z tytułu złożenia pełnomocnictwa w wysokości 68 zł.
Ww. wyrokiem Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...]. przy ul. [...], oznaczoną jako "[...]" dz. nr [...] – w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że organ nie wykonał wyroku Sądu z dnia 1 października 2015 r. - mimo tego, iż termin wyznaczony przez Sąd już upłynął. Dlatego też pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż pismem z dnia [...] marca 2016 r. pełnomocnik skarżących został poinformowany, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie wskazał termin zakończenia postępowania na dzień [...] lipca 2016 r.
Do dnia [...] lipca 2016 r. (data rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) do Sądu nie wpłynęła żadna informacja dotycząca merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tęgo artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 października 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 524/15 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...]. przy ul. [...], oznaczoną jako "[...]" dz. nr [...] – w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 16 grudnia 2015 r. - zatem dwumiesięczny termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 16 lutego 2016 r.
Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z [...] lutego 2016 r. - mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku - Prezydent [...] nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. Nie rozpoznał także merytorycznie przedmiotowego wniosku do dnia rozprawy sądowej.
W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów – niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych – w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Skład orzekający ocenił, iż w realiach niniejszej sprawy wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości [...] złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia dotychczasowej wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze także fakt, że już następnego dnia po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd, skarżący pismem z dnia [...] lutego 2016 r. wezwali Prezydenta [...] do wykonania wyroku, a następnie w dniu [...] lutego 2016 r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęła ich skarga z dnia [...] lutego 2016 r. o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] za niewykonanie wyroku Sądu.
Z uwagi na ww. argumenty Sąd oddalił skargę w zakresie przyznania od Prezydenta [...] na rzecz skarżących sumy [...] zł na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a – uznając to żądanie za nieuzasadnione.
Jednocześnie, mając na uwadze treść art. 154 § 2 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że w związku z dotychczasowym niewielkim przekroczeniem terminu wyznaczonego przez Sąd, bezczynność organu po wyroku Sądu z dnia [...] października 2015 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Sąd zasądził na rzecz skarżących zwrot kosztów zastępstwa procesowego w podstawowej stawce – z uwagi na niewielki nakład pracy ich pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 151 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.