Uzasadnienie
W związku z doręczeniem B. K. w dniu 5 kwietnia 2012 r. odpisu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 marca 2012 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] 25 października 2011 r. w przedmiocie odmowy skierowania i umieszczenia w domu pomocy społecznej (wraz z uzasadnieniem), skarżąca w piśmie z 12 kwietnia 2011 r. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia adwokata.
W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawczyni wyjaśniła, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Jej jedynym źródłem utrzymania pozostaje świadczenie emerytalne w wysokości 1412 zł brutto. Wnioskodawczyni, jak wynika ze przedstawionych wyjaśnień, nie posiada oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów zastępstwa procesowego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wyrażone w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy żądanie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w toczącym się postępowaniu sądowym uznać należało za uzasadnione. Powyższa ocena wynika z faktu, że uzyskiwane przez skarżącą dochody nie pozwalają na odnalezienie w nich źródła jednoczesnego pokrycia kosztów codziennego utrzymania oraz samodzielnego opłacenia kosztów zastępstwa procesowego. Określony w niniejszym postępowaniu stan majątkowy strony został uznany za odpowiadający warunkom wyznaczonym w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. także z tego względu, że wynikająca z akt sprawy sytuacja osobista wnioskodawczyni dowodzi, iż poza otrzymywanym świadczeniem nie jest możliwe uzyskiwanie przez stronę innych dochodów, wpływających w sposób istotny na rozważaną sytuacją majątkową.
Mając na uwadze powyższe względy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.