Uzasadnienie
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej "SKO") utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2006 r. Nr [...], przyznającą zasiłek pielęgnacyjny dla K. M. na okres od 1 października 2006 r. do 31 stycznia 2008 r. w wysokości [...] zł miesięcznie, wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z..
Decyzja SKO zapadła w następującym stanie faktycznym.
W dniu 24 października 2006 r. K. M. wniosła o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego K. M..
Decyzją z dnia [...] października 2006 r. Prezydent przyznał żądany zasiłek na okres od 1 października 2006 r. do 31 stycznia 2008 r. w wysokości [...] zł miesięcznie.
Wnioskodawczyni wniosła odwołanie od zapadłej decyzji, podnosząc, iż zasiłek winien być przyznany od dnia 1 września 2006 r. Wnioskodawczyni wyjaśniła, iż wypłacającym zasiłek był do tej pory jej pracodawca, który wypłacił zasiłek za sierpień 2006 r., nie informując jej jednocześnie o zmianie stanu prawnego, zgodnie z którą podmiotem wypłacającym zasiłki jest Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Z.. Zorientowawszy się przy pobieraniu u pracodawcy wynagrodzenia za wrzesień 2006 r., iż wypłacającym zasiłek pielęgnacyjny nie jest już pracodawca, wnioskodawczyni złożyła stosowny wniosek w MOPS.
Rozpatrzywszy odwołanie, SKO wskazało, co następuje.
Zgodnie z art.24 ust.2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz.992), dalej "ustawy", prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.
Złożenie przez wnioskodawczynię stosownego wniosku dopiero w dniu 24 października 2006 r. obligowało organ do zastosowania przywołanego przepisu.
Do przyznania wnioskowanego świadczenia od września 2006 r. nie było podstaw prawnych.
W tej sytuacji decyzja Prezydenta jest prawidłowa, a odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
K. M. wniosła skargę na decyzję SKO, podtrzymując argumentację odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na decyzję SKO na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 – zwanej dalej "p.p.s.a.").
Decyzje organów obu instancji należało uchylić, albowiem wydano je z naruszeniem przepisów prawa materialnego, tj. art.24 ust.2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art.20 ust.1 w zw. z art.3 pkt 11 ustawy podmiotem realizującym zadania w zakresie świadczeń rodzinnych (jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej) jest właściwy terytorialnie wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Z przepisów przejściowych ustawy (Rozdział 9 Przepisy przejściowe i dostosowujące) wynika jednakże, iż w oznaczonym okresie po wejściu w życie ustawy kompetencja ta przysługiwała innym podmiotom.
M.in. zgodnie z art.49 ust.1 pkt 2 ustawy zasiłki pielęgnacyjne przyznawali i wypłacali w okresie od dnia 1 września 2005 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. pracodawcy zatrudniający w dniu 31 lipca 2005 r. co najmniej 20 pracowników - swoim pracownikom w czasie trwania ich zatrudnienia oraz osobom wykonującym pracę na podstawie umowy zlecenia lub umowy agencyjnej.
Zgodnie z art.50 ust.1. ustawy w przypadku zmiany podmiotu realizującego świadczenia rodzinne obowiązek poinformowania o tym fakcie osoby otrzymującej świadczenie spoczywał na podmiocie dotychczas je realizującym.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, iż z dniem 1 września 2006 r. podmiotem właściwym do wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego dziecku skarżącej stał się Prezydent Z. w miejsce dotychczasowego pracodawcy skarżącej.
O zmianie tej skarżąca nie została poinformowana zgodnie z art.50 ust.1 ustawy, co uniemożliwiło jej terminowe złożenie wniosku o wypłatę świadczeń w nowym okresie zasiłkowym, począwszy z dniem 1 września 2006 r.
Z tego tytułu dziecko skarżącej nie otrzymało świadczenia we wrześniu 2006 r.
Okoliczności te winny być w ocenie Sądu wzięte pod uwagę przy wykładni art.24 ust.2 ustawy, stanowiącym, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.
W ocenie Sądu w sytuacji, w której wystąpiły łącznie następujące przesłanki: 1) zmiana z dniem 1 września 2006 r. podmiotu realizującego świadczenia rodzinne, 2) brak poinformowania strony w trybie art.50 ust.1 ustawy przez podmiot realizujący świadczenia rodzinne dotychczas, 3) ciągłość przesłanek upoważniających do przyznania świadczenia (identyczność z przesłankami, w oparciu o które przyznano świadczenia w poprzednim okresie zasiłkowym – w niniejszej sprawie należy wnosić, iż przesłanką przyznania zasiłku dziecku skarżącej, nie powołaną jednakże wprost w decyzjach obu instancji, jest orzeczenie o niepełnosprawności dziecka z dnia [...] stycznia 2005 r. ważne do dnia 31 stycznia 2008 r.), art.24 ust.2 ustawy interpretować należy w ten sposób, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się (pomimo złożenia stosownego wniosku po upływie września 2006 r.), począwszy od dnia 1 września 2006 r.
Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 pk1 lit.a oraz art.152 p.p.s.a.