Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z [...] lutego 2012 r. w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość skarżąca F. M. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na formularzu PPF, skarżąca podała, że nie posiada środków wystarczających do zastosowania się do nałożonego na nią zobowiązania.
Wobec wątpliwości odnoszących się do sytuacji materialnej skarżącej, zarządzeniem z 29 marca 2012 r. została ona wezwana do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem niewykazania przesłanek przyznania prawa pomocy, poprzez przedstawienie szczegółowych informacji źródłowych dotyczących stanu majątkowego i dochodów.
Wymienione wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 4 kwietnia 2012 r. (k. 57).
W piśmie z 11 kwietnia 2012 r. (data nadania) skarżąca złożyła oświadczenie cofające zgłoszony wniosek o przyznanie prawa pomocy, informując, że samodzielnie uiści koszty sądowe.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Wniosek o prawo pomocy, złożony po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest wnioskiem o którym mowa w art. 63 p.p.s.a. Oznacza to, że cofnięcie przez skarżącą złożonego przez nią wniosku jest czynnością w pełni rozporządzalną, której skuteczność prawna nie jest uzależniona od uznania jej w toku postępowania sądowego za dopuszczalną (art. 60 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.). Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają normy rozstrzygającej o skutkach odwołania oświadczenia procesowego w sprawie przyznania prawa pomocy, przyjąć jednakże należy, że warunkiem przyznania prawa pomocy jest istnienie wniosku uprawnionego podmiotu o zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika. W sytuacji braku wniosku, będącej następstwem jego cofnięcia, "dezaktualizacja" sprawy powinna zatem znaleźć swoje potwierdzenie w rozstrzygnięciu odmawiającym przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji postanowienia.