Uzasadnienie
B.B. pismem z dnia [...] lutego 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] 6, odmawiającą przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Wraz ze skargą strona wniosła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę, wniosło o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę niniejszą jako spóźnioną należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Stwierdzenie bowiem niedopuszczalności skargi powoduje, że sprawa nie może być rozpoznawana w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Na wstępie poczynionych rozważań należy wskazać, że utrwalona jest linia orzecznicza, zgodnie z którą odrzucenie skargi wniesionej po terminie, w przypadku gdy został złożony wniosek o przywrócenie terminu, możliwe jest dopiero po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II OZ 449/17). W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został rozpoznany prawomocnym postanowieniem z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 435/17.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia.
Z analizy akt sprawy wynika, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2016 r. została doręczona B.B. w trybie zastępczym, tj. w trybie art. 44 k.p.a., ze skutkiem doręczenia w dniu 8 listopada 2017 r. Przesyłka była podwójnie awizowana przez Pocztę Polską – w dniu 24 października i w dniu 2 listopada 2017 r. – i została zwrócona do organu z adnotacją "Nie podjęto w terminie".
Oznacza to, że niniejsza skarga nadana w dniu 10 lutego 2017 r. została złożona z naruszeniem terminu, który upłynął z dniem 8 grudnia 2016 r.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał niniejszą skargę jako spóźnioną za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.