Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 marca 2009 r. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] przekazujące według właściwości Burmistrzowi Miasta K. pismo M. S. w sprawie przydziału lokalu socjalnego z zasobów mieszkaniowych gminy.
Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2009 r. z uwagi na informację o śmierci skarżącego (adnotacja za kopercie "adresat nie żyje", k-58 akt sądowych) zwrócono się do Urzędu Stanu Cywilnego właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania o nadesłanie odpisu skróconego aktu zgonu M. S. zam. ul. [...] [...] K. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z dnia 14 lipca 2009 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w K. nadesłał żądany odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, że skarżący M. S. zmarł w dniu 20 czerwca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 2 w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków ściśle związanych osobą zamarłego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania.
W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania jest przekazanie według właściwości Burmistrzowi Miasta K. pisma M. S. w sprawie przydziału lokalu socjalnego z zasobów mieszkaniowych gminy. W ocenie Sądu przydział lokali socjalnych uregulowany ustawą z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tj. z 2005 r., Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) należy do kategorii spraw ściśle związanych z osobą ubiegającą się o dany lokal. Zatem uprawnienie skarżącego M. S. do wystąpienia z wnioskiem o przydział lokalu socjalnego z zasobów mieszkaniowych gminy jest uprawnieniem osobistym i nie należy do kategorii praw zbywalnych lub dziedzicznych.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż przedmiot niniejszego postępowania odnosi się wyłączenie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, co wobec śmierci skarżącego, na podstawie powołanego wyżej przepisu stanowi podstawę do umorzenia postępowania.
W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.