Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. K. R. wniósł skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] (MSP/DRiR/2677/10) utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Starosty B. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] potwierdzającej posiadanie przez K. R. uprawnień do uzyskania ekwiwalentu za mienie zabużańskie pozostawione w miejscowości R., powiat K., w byłym województwie [...].
W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, z argumentacją, że skarżący jest osobą wiekową, schorowaną, niedowidzącą i z uwagi na powyższe mógł przeoczyć termin do złożenia skargi, zatem wnosi o jego przywrócenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 listopada 2010 r. Zatem ostatnim dniem do wniesienia skargi do Sądu był dzień 17 grudnia 2010 r., tymczasem skarga została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 25 stycznia 2011 r.
W świetle postanowień zawartych w art. 86 i 87 powołanej ustawy uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 5) powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, jak również nie wskazał, kiedy ta przyczyna ustała.
Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 809/2004, kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Chodziło więc o wskazanie takich okoliczności, których wystąpienie nie leżało po stronie skarżącego, a uniemożliwiło mu dopełnienie czynności procesowej w terminie.
Skarżący nie wskazał, jaka była przyczyna uchybienia terminowi oraz kiedy ta przyczyna ustąpiła. Nie wskazał również przyczyny uzasadniającej przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Okoliczności podane w skardze nie potwierdzają zatem, iż dopełnienie obowiązku wniesienia skargi w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.