Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2014 r. sygn. I SAB/Wa 105/14 skarżący M. M. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Źródłem utrzymania strony jest świadczenie emerytalne w łącznej wysokości [...] zł (brutto). Poza mieszkaniem o powierzchni [...] m² wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że jest osobą starszą, cierpiąca na liczne schorzenia, wyjaśniając, że koszt uiszczenia wpisu sądowego w znacznym stopniu uszczupli jego budżet domowy. Z przedstawionego wyliczenia wynika, że koszty utrzymania mieszkania oraz koszty zakupu lekarstw przez stronę kształtują się łącznie na poziomie [...] zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2)..
Wynikające ze złożonego oświadczenia informacje dotyczące sytuacji materialnej skarżącego pozwalają przyjąć, że nie ma on środków na poniesie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego przez profesjonalnego pełnomocnika. Tę ocenę należy przenieść również na zobowiązanie związane z obowiązkiem uiszczenia przez stronę kosztów sądowych, w szczególności wpisu sądowego od skargi. Tak formułowane ustalenie uwzględnia wysokość uzyskiwanych przez stronę środków, charakter oraz wysokość deklarowanych przez wnioskodawcę stałych wydatków, a także brak oszczędności i jakichkolwiek innych składników majątku, co wskazuje na to, że jedynym źródłem zabezpieczenia bieżących potrzeb finansowych skarżącego pozostają dochody aktualnie przez niego uzyskiwane. Ustalenia te pozostają niesprzeczne z oceną odnoszącą się do możliwości płatniczych wnioskodawcy wyrażoną w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2014 r. sygn. I SAB/Wa 105/14, którym zostało skarżącemu przyznane prawo pomocy w sprawie prowadzonej w przedmiocie skargi na bezczynność organu, który miał się dopuścić skarżonego niewykonania wyroku Sądu I instancji.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.