Uzasadnienie
Główny Inspektor Sanitarny, decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Zakładów [...] [...] [...] [...] "[...]" Sp. z o.o. od decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. dnia [...] października 2003 r., nr [...] uchylającej decyzję Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w I. z dnia [...] czerwca 1993 r., nr [...] oraz decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 1993 r., nr [...] i stwierdzającej u A. S. chorobę zawodową – uszkodzenie [...] wywołane działaniem [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedstawił następujący przebieg sprawy:
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] listopada 1993 r. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w I. z dnia [...] czerwca 1993 r., odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej u A. S., zatrudnionego w Zakładach [...] [...] [...] [...] "[...]" sp. z o.o. w G. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 21 kwietnia 1994 r., sygn. akt SA/Gd 54/94 oddalił skargę na powyższą decyzję.
A. S. pismem z dnia 29 sierpnia 1997 r. zawiadomił Państwowego Inspektora Sanitarnego w I., że odczuwa dolegliwości [...], które mają charakter nieodwracalny i uważa, że choroby tej nabawił się w zakładzie pracy, w którym pracował do 2000 r., gdyż przez cały czas narażony był na [...].
Powiatowy Inspektor Sanitarny w I. decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r, nie stwierdził choroby zawodowej u A. S. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w B. po rozpatrzeniu odwołania A. S., decyzją z dnia [...] października 2000 r. nr [...], uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. z dnia [...] czerwca 2000 r. i stwierdził u A. S. chorobę zawodową – zawodowe uszkodzenie [..].
Zakłady [...] [...] [...] [...] "[...]" Sp. z o.o. wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 11 września 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 2937/00 stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] października 2000 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. z dnia [...] czerwca 2000 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd uznał, że w obu sprawach, zarówno w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją, jak i w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 1993 r., występowały te same podmioty oraz, że dotyczyły one tego samego stanu prawnego i stanu faktycznego.
Dopuszczenie przez Instytut Medycyny Pracy w L. w piśmie z dnia 2 października 2000 r. możliwości powstania uszkodzenia [...], na które cierpi A S., na skutek działania [...], nie jest nowym faktem w sprawie. Jest to nowy dowód, który do postępowania zakończonego decyzją ostateczną, może być " wprowadzony" jedynie poprzez wykorzystanie instytucji wznowienia postępowania.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w związku z powyższym orzeczeniem Sądu, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2002 r., nr [...] wznowił postępowanie w sprawie i decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...] uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w I. z dnia [...] czerwca 1993 r. oraz decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] listopada 1993 r. i stwierdził u A. S. chorobę zawodową – uszkodzenie [...] wywołane działaniem [...].
Zakłady [...] [...] [...] "[...]" sp. z oo. wniosły odwołanie od powyższej decyzji.
Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. uznał, że z analizy zgromadzonych dokumentów oraz orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy w L. z dnia [...] lipca 2003 r., który rozpoznał u A. S. chorobę zawodową – obustronny odbiorczy ubytek [...] spowodowany [...], orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] października 2003 r.
Zakłady [...] [...] [...] "[...]" Sp. z oo wniosły do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] grudnia 2003 r. W skardze zarzucono naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 5, art. 146 § 1 oraz art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Zdaniem skarżącego organy Inspekcji Sanitarnej z naruszeniem prawa wydały w roku 2000 decyzje w tej samej sprawie, które następnie zostały zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 11 września 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 2937/00 stwierdził nieważność obu decyzji. Natomiast Główny Inspektor Sanitarny na skutek powierzchownej lektury tego wyroku wznowił postępowanie i wydał nowe orzeczenie.
Główny Inspektor Sanitarny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty.
Podniesione przez skarżący zakład zarzut dotyczący naruszenia przepisów postępowania jest niezasadny.
Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 5 kpa, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Na tej podstawie wznawia się postępowanie, gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki:
- - ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe. Pod tym pojęciem należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody mogą stanowić podstawę wznowienia, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć wpływ na zmianę decyzji w kwestiach zasadniczych;
- - nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody muszą istnieć w dniu wydania decyzji ostatecznej;
- - okoliczności faktyczne lub nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję.
Organy inspekcji sanitarnej obu instancji prawidłowo ustaliły, że wskazane wyżej przesłanki wznowienia zaistniały w sprawie.
Przy wydawaniu decyzji ostatecznej przez organ pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 1993 r. w trakcie prowadzenia postępowania epidemiologicznego pracodawca nie ujawniał istotnych dla oceny przekroczeń normatywów [...]. Także w pismach z 1997 r. pracodawca nie ujawnił istotnych dla oceny tego narażenia czynności, jakie wykonywał A. S., w trakcie których występowały przekroczenia normatywów [...]. Przeprowadzone postępowanie było niepełne i nienależycie udokumentowane. Tym samym orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w L. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej narządu [...] było w sprzeczności ze stanem faktycznym.
Sąd podziela pogląd organu,iż nie ulega wątpliwości, że w sprawie wyszły na jaw nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydawania decyzji a nie znane organowi, obligujące organ do wznowienia postępowania w sprawie i ponownego merytoryczne jej rozpatrzenia.
Natomiast Sąd nie podziela stanowiska skarżącego zakładu, iż organy inspekcji sanitarnej przy wydawaniu zaskarżonej decyzji rażąco naruszyły przepisy art. 151 § 1 pkt 2 i art. 146 § 1 kpa. Niewątpliwie od dnia wydania decyzji w 1993 r. upłynęło więcej, niż pięć lat, ale postępowanie administracyjne w sprawie badania czy u A. S. można stwierdzić chorobę zawodową –uszkodzenie [...] prowadzone było wielokrotnie. Należy zauważyć, że już Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w B. orzeczeniem lekarskim z dnia [...] września 1998 r. stwierdził u A. S. chorobę zawodową polegającą na uszkodzeniu [...] spowodowanego [...].
W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.