Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 20 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 205/18 oddalił skargę B. W. i D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2017 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] września 2017 r., którym podjęto zawieszone postanowienie rozgraniczeniowe.
W dniu [...] lutego 2020 r. do Sądu wpłynęło pismo B. W. zatytułowane "Zażalenie", w którym stwierdziła, że w odpowiedzi na pismo z [...] stycznia 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 205/18 (tj. doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym i doręczonym na wniosek zgłoszony w dniu [...] grudnia 2018 r.) prosi o ponowne rozpoznanie możliwości skierowania sprawy skargi z [...].12.2017 r. do ponownego rozpoznania i rozważenie zwolnienia jej od ponoszenia z tego tytułu kosztów sądowych.
Jednocześnie stwierdziła, że w uzasadnieniu wskazuje jako nową okoliczność na otrzymane pismo z Urzędu Gminy [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...], w którym Wójt informuje, że zostanie wkrótce przekazany protokół geodezyjny (sporządzony po zakończeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym). Podniosła, że protokół ten dokumentuje, że miał miejsce inny przebieg w trakcie czynności prowadzonych przez policję pod nadzorem prokuratury opisany w skardze, niż obecnie.
Powyższe pismo skarżącej zostało zarejestrowane jako skarga o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 205/18.
Postanowieniem z dnia 25 marca 2021 r. sygn. akt I SPP/Wa 46/20, po rozpoznaniu sprzeciwu B. W., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 19 stycznia 2021 r. o odmowie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania jest dwuetapowe. Pierwszy etap polega na badaniu dopuszczalności skargi i obejmuje ocenę terminowości wniesienia skargi oraz oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia wymienionej w art. 271-273 P.p.s.a. Brak spełnienia któregoś z tych warunków powoduje odrzucenie skargi przez sąd, który może orzec w tym zakresie na posiedzeniu niejawnym (art. 280 § 1 P.p.s.a.).
Obowiązek powołania w skardze oraz wyraźnego określenia, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania ciąży na skarżącym. Powinien on przynajmniej skonkretyzować zarzuty procesowe tak, by możliwe było ich przypisanie do którejkolwiek z grup ustawowych podstaw wznowienia postępowania sądowego. Określenie podstawy wznowienia wpływa bowiem zarówno na dopuszczalność wznowienia, jak i na zakres rozpoznania sprawy.
W orzecznictwie i doktrynie przyjęto, że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 271-273 P.p.s.a. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z 26 października 2007 r. I FSK 1837/2007 oraz J.P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Warszawa 2006, s. 559). Sąd powyższe stanowisko w pełni podziela.
W ocenie sądu w skardze o wznowienie postępowania złożonej w sprawie niniejszej nie powołano ani nie uprawdopodobniono okoliczności, w oparciu o które można byłoby wyprowadzić wniosek o dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygn. IV SA/Wa 205/18. Skarżąca zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o "rozpoznanie możliwości skierowania sprawy skargi z [...].12.2017 r. do ponownego rozpoznania", nie powołała jednak żadnego przepisu który miałby stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem z 20 listopada 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 205/18. W sytuacji gdy brak jest powołania się na konkretny przepis konieczna jest ocena, czy mimo to z samej treści skargi o wznowienie postępowania sądowego można odczytać, że strona oparła tę skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia.
W treści skargi B. W. wskazała wprawdzie na szereg działań, które jej zdaniem miały świadczyć o wadliwości prowadzonego przed Wójtem Gminy [...] postepowaniem rozgraniczeniowym nieruchomości położonej w obrębie [...], gmina [...], a także nową okoliczność – której upatruje w otrzymaniu pisma z [...] stycznia 20020 r. informującego ją o przygotowywaniu protokołu geodezyjnego. Jednakże żadna z tych okoliczności nie tylko nie nawiązuje do którejkolwiek z przesłanek wznowienia postępowania sądowego przewidzianych w art. 271-273 P.p.s.a., ale w ogóle nie dotyczy przedmiotu postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z 20 listopada 2018 r. Umykać się zdaje jej uwadze bowiem, że dotyczyło ono wyłącznie zagadnienia o charakterze stricte procesowym, tj. dopuszczalności wniesienia przez stronę zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego, a nie merytorycznych aspektów sprawy, w której doszło do owego zawieszenia, a następnie podjęcia postępowania, tj. sprawy rozgraniczenia wspomnianej nieruchomości.
Stąd ww. skarga, jako nieoparta na żądnej ustawowej przesłance wznowienia postępowania sadowego, jest niedopuszczalne i z tego powodu podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.