Uzasadnienie
E. R. pismem z dnia [...] listopada 2019 r., sprecyzowanym w dniu [...] lutego 2020 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Starosty [...] z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...], którym poinformowano skarżącego, że organ nie uwzględnił wezwania do usunięcia prawa w kwestii dotyczącej sprostowania przebiegu granicy między działkami o numerach ewidencyjnych [...] i [...], położonymi w obrębie [...].
W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Organ wskazał, że skarżący wnioskiem z dnia [...] września 2019 r. wystąpił o sprostowanie przebiegu granicy pomiędzy ww. działkami [...] i [...], tak aby granica była zgodna z treścią prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. sygn. akt [...].
Pismem z dnia [...] października 2019 r. Starosta poinformował wnioskodawcę, że w bazie danych w ewidencji gruntów w części graficznej ujawniono położenie punktów zgodnie z ww. postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] we wskazanym wariancie 3b.
Skarżący pismem z [...] listopada 2019 r. wezwał Starostę do usunięcia naruszenia prawa.
W tej sytuacji Starosta pismem z dnia [...] listopada 2019 r. ponownie poinformował skarżącego, że dane naniesiono zgodnie z postanowieniem sądowym.
Zdaniem organu skarga na powyższe pismo z [...] listopada 2019 r. jest niedopuszczalna bowiem, że zaskarżone pismo nie jest decyzją, ani żadnym innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325). W szczególności nie jest to inny niż określony w pkt 1-3 tego przepisu akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż jest to czynność o charakterze technicznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Zdaniem Sądu skarga E. R. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zaskarżone pismo Starosty [...] z [...] listopada 2019 r. nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Pismo to nie jest decyzją, ani postanowieniem, nie stanowi też – wbrew twierdzeniom skarżącego - aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy.
Podkreślić należy, że inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, to taki akt lub czynność, które dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność musi zatem ustalać, stwierdzać, bądź potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. Musi istnieć ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (bądź ich odmową), a możliwością realizacji uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisu prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 powołanej ustawy jest indywidualny akt lub czynność o charakterze władczym, rozstrzygający o tym czy konkretnemu podmiotowi przysługuje określone uprawnienie wynikające z przepisu prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki.
Zdaniem Sądu zaskarżone w niniejszej sprawie pismo ma charakter wyłącznie informacyjny. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że nie jest ono decyzją administracyjną, postanowieniem, ani aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, ani żadnym innym aktem wymienionym w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Skarga podlega więc odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.