Uzasadnienie
A.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza W. z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] zatwierdzającej podział nieruchomości położonej we wsi Z. gm. W., stanowiącej działkę nr [...] obr. [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie, gdyż w jego ocenie skarżący przed skierowaniem sprawy do Sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie przysługiwały stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Powyższe, zdaniem SKO w W., czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.), który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Niewątpliwie możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z orzecznictwem i doktryną wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce dopiero wówczas, gdy po pierwsze: wniesiony środek zaskarżenia zostanie przez organ administracji publicznej rozpoznany ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz"- B. Dauter i in.; Zakamycze, 2006, wyd. II, teza 5); po drugie – konieczne jest uwzględnienie, że istota dwuinstancyjnego postępowania polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy. Uznać zatem trzeba, iż bez względu na to, która za stron postępowania administracyjnego skutecznie wniesie odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej, dojdzie do wydania w tej sprawie decyzji ostatecznej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W konsekwencji powyższego wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a., jest spełniony nie tylko gdy rozpoznany zostanie środek zaskarżenia wniesiony przez stronę skarżącą ale także wówczas, jeżeli odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) od decyzji złożyła inna strona niż wnosząca skargę do sądu (np. wyrok NSA z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt I GSK 1202/06, wyrok NSA z dnia 8 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1253/04, LEX nr 189254; wyrok NSA z dnia 4 grudnia 1982 r., sygn. akt SA/Lu 566/84, ONSA 1984/2/116 oraz "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J.P. Tarno; Wyd. Praw. LexisNexis, Warszawa 2006, str. 146-150 teza 2 i 9; także: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz"; T. Woś i in.; Wyd. Praw. LexisNexis, Warszawa 2005, str. 238, teza 8).
W przypadku skargi na decyzję samorządowego kolegium odwoławczego, wydaną na skutek wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 127 § 3 Kpa, zgodnie z którym strona niezadowolona z decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
Jak wynika z akt sprawy A.O. wniosku takiego do właściwego organu, tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., nie skierował. Z uprawnienia tego nie skorzystały również pozostałe strony, wobec czego nie doszło do wyczerpania instancyjnego toku postępowania.
W tej sytuacji, wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przysługującego środka odwoławczego na drodze administracyjnej w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.