Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 grudnia 2008 r. Powiat M., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2008 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] w części dotyczącej stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Powiat M. własności mienia Skarbu Państwa, obejmującego działki ewidencyjne nr [...] i [...], objęte KW [...], położone w obrębie [...], gmina K. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że z uzyskanych przez niego informacji, nieruchomość obejmująca opisane wyżej działki ewidencyjne [...] i [...], została przeznaczona przez Agencję Nieruchomości Rolnych do sprzedaży.
Powyższe uzasadnia, zdaniem skarżącego, wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, albowiem w przypadku przeniesienia przez Agencję własności przedmiotowej nieruchomości dojdzie do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli w wyniku jej wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 tej ustawy, zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w powołanym art. 61 § 3. Z konstrukcji powyższej normy prawnej wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Badając całokształt okoliczności sprawy należało uznać, że wnioskodawca wykazał zaistnienie przesłanek, o których mowa w powołanym przepisie.
Wprawdzie decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji komunalizacyjnej zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednak nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku trwania mocy takiego aktu. Decyzja stwierdzająca nieważność komunalizacji może spowodować istotną zmianę stosunków w sferze prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej, przywrócone zostają prawa byłych właścicieli, którzy mogą podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw własności. Oznacza to, że istnieje realna możliwość zbycia nieruchomości, która może doprowadzić do sytuacji, której skutki będą trudne do odwrócenia, zaś organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał żadnych możliwości prawnych zniweczenia skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku zawartej umowy sprzedaży.
Zatem powołane we wniosku okoliczności stanowią uzasadniającą przesłankę uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2008 r. nr [...].
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.