Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lutego 2011 r. W. G. wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie zakończonej decyzją Kierownika Delegatury w C. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w W. z dnia [...] września 2010 r., znak [...] w przedmiocie pozwolenia na remont budynku handlowo-usługowego na działkach ewidencyjnych nr [...]i nr [...] położonych w C. u zbiegu ulic [...] i [...].
Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz wstrzymania jej wykonania.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca uzasadniła twierdzeniem, że umorzenie postępowania odwoławczego czyni decyzję organu pierwszej instancji wykonalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zatem przedmiotem wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej objęte zostały wszystkie akty i czynności poddane kontroli sądowej.
Zdaniem Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Wskazać należy, że decyzja Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego umarzająca postępowanie odwoławcze ma co do istoty charakter procesowy - nie jest zatem orzeczeniem, które podlegałoby wykonaniu. Skoro zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu to logiczne jest, że nie można orzec o wstrzymaniu jego wykonania,
Konsekwencją niewykonalności zaskarżonej decyzji jest niemożność wywołania przez nią niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.